ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ମାନବ ଏବେ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷରେ ବସବାସ କରିବାର ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ନାସା ଏବଂ ସ୍ପେସଏକ୍ସ ଭଳି ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ମଙ୍ଗଳରେ ରହିବାକୁ ଯୋଜନା କରୁଛି। କିନ୍ତୁ କେବେ ଭାବିଛନ୍ତି କି ଯଦି ମାନବ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ରହିବାକୁ ଲାଗିଲା, ତେବେ ତା’ର ଶରୀର ଉପରେ କଣ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବ? ପୃଥିବୀ ତୁଳନାରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଗୁରୁତ୍ୱାକର୍ଷଣ ଶକ୍ତି କେବଳ ୧/୬ ଅଂଶ ଏବଂ ସେଠାରେ ଥିବା ପରିବେଶ ଭୟଙ୍କର ରେଡିଏସନ୍ରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ ମାନବ ଶରୀରକୁ ଯେଉଁ ଶାରୀରିକ ଏବଂ ମାନସିକ ପରିବର୍ତ୍ତନଗୁଡ଼ିକରୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଅଟେ।
କମ୍ ଗୁରୁତ୍ୱାକର୍ଷଣର ପ୍ରଭାବ
ପୃଥିବୀରେ ଆମର ଶରୀର ୧ଜି ଗ୍ରାଭିଟିର ଅଭ୍ୟସ୍ତ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଏହା କେବଳ ୦.୧୬ଜି ଅଟେ। ଏହି କାରଣରୁ ମାଂସପେଶୀ ଏବଂ ହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ଧୀରେ ଧୀରେ ଦୁର୍ବଳ ହେବାକୁ ଲାଗିବ। ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ପରୀକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକରେ ଦେଖାଯାଇଛି ଯେ ହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକର ଘନତ୍ୱ ପ୍ରତି ମାସରେ ପ୍ରାୟ ୧% ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହ୍ରାସ ପାଇପାରେ। ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଚନ୍ଦ୍ର ବସବାସ ଅଷ୍ଟିଓପୋରୋସିସ୍ ଭଳି ସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ।
ହୃଦୟ ଏବଂ ରକ୍ତ ସଞ୍ଚାଳନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ
ଲୋ-ଗ୍ରାଭିଟି କାରଣରୁ ଶରୀରରେ ରକ୍ତର ପ୍ରବାହ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇଯାଏ। ମୁଣ୍ଡରେ ରକ୍ତ ଚାପ ବଢ଼ିଯାଏ, ଯାହା ମୁହଁରେ ଫୁଲା, ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ଏବଂ ଆଖି ଉପରେ ଚାପ ବଢ଼ାଇପାରେ। ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଏହା ଦୃଷ୍ଟି ସମସ୍ୟା ଏବଂ ହୃଦୟ ମାଂସପେଶୀର ସଙ୍କୋଚନ ଭଳି ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ।
ରେଡିଏସନ୍ର ବିପଦ
ଚନ୍ଦ୍ରରେ ପୃଥିବୀ ଭଳି ଓଜୋନ୍ ସ୍ତର କିମ୍ବା ଚୁମ୍ବକୀୟ ସୁରକ୍ଷା ନାହିଁ। ସେଠାରେ କସ୍ମିକ୍ ରେଡିଏସନ୍ ଏବଂ ସୌର ଫ୍ଲେୟାର୍ସର ସିଧାସଳଖ ପ୍ରଭାବ ଶରୀର ଉପରେ ପଡ଼େ। ଏହା କର୍କଟ ରୋଗ, ଡିଏନଏ କ୍ଷତି ଏବଂ ଇମ୍ୟୁନ୍ ସିଷ୍ଟମ୍ ଦୁର୍ବଳ ହେବାର ବିପଦ ରହିଥାଏ। ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କ ମତରେ ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବର୍ଷଭରି ଚନ୍ଦ୍ର ପୃଷ୍ଠରେ ରହିଲା, ତେବେ ତାକୁ ପ୍ରାୟ ୬୦ରୁ ୭୦ ରେମ୍ସ ରେଡିଏସନ୍ ମିଳିପାରେ, ଯାହା ପୃଥିବୀ ତୁଳନାରେ ଶହ ଶହ ଗୁଣ ଅଧିକ ଅଟେ।
ମସ୍ତିଷ୍କ ଏବଂ ମାନସିକ ସ୍ଥିତି
ଅନ୍ତରୀକ୍ଷରେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ରହିବା ମାନସିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ। ଅଲଗା ପରିବେଶ, ନିଦ୍ରାର ଅସନ୍ତୁଳନ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକର ଅଭାବରୁ ଡିପ୍ରେସନ୍, ଏଙ୍ଗଜାଇଟି ଏବଂ ଫୋକସ୍ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ହୋଇପାରେ। ଏହି ବିପଦଗୁଡ଼ିକରୁ ମୁକାବିଲା କରିବା ପାଇଁ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେନ୍ତୁ ଲୁନାର ହେବିଟେଟ୍ସ ଅର୍ଥାତ୍ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ନିର୍ମିତ ରହିବା ଯୋଗ୍ୟ ବେସ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଆର୍ଟିଫିସିଆଲ୍ ଗ୍ରାଭିଟି, ରେଡିଏସନ୍ ଶିଲ୍ଡିଂ ଏବଂ କ୍ଲୋଜଡ୍ ଇକୋସିଷ୍ଟମ୍ ଭଳି ଟେକ୍ନୋଲୋଜିଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବ।
Comments are closed.