ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଆଖି ଦୁଇଟି ମୂକ ସାକ୍ଷୀ ମୁହଁରେ ରହିଛଂତି ଲାଖି ଉଭୟେ ବାକ୍‌ଶକ୍ତି ବିହୀନ ଦେଖୁଥାଆଂତି ଦୃଶ୍ୟମାନ ମୁଂଡର ଦୁଇ ପାଖେ କାନ ଶୁଣଂତି ଅସରା ବଚନ କିଛି ପାରଂତିନାହିଁ କହି ଥାଆଂତି ମୂକ ହୋଇ ରହି କେବଳ ଅବିବେକୀ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଜୀବନ ନୁହଇ ବେଉସା ଅଯଥା ହାନି ଲାଭ କଷା କରିଲେ ପୂରେନାହିଁ ଆଶା ବଢ଼ଇ ବିଭିନ୍ନ ଦୁର୍ଦଶା ମଣିଷ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜୀବ ହେଲେ ହେଁ ଏ ସଂସାରୁ ଯିବ ପୀଡ଼ାରୁ ମିଳେନାହିଁ ମୁକ୍ତି ଅଯଥା ଅନର୍ଗଳ ଯୁକ୍ତି ଯୌକ୍ତିକତାକୁ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ସଂସାରେ ଅଛୁଁ ଆମେ ରହି ସ୍ବତଃ ଶରଣାପନ୍ନ ହୋଇ ଇଚ୍ଛା ଅନିଚ୍ଛା ନିରପେକ୍ଷ ପ୍ରୟାସ ସବୁ ନିରର୍ଥକ ସୃଷ୍ଟିର ଅଂଶଟିଏ ହୋଇ ସ୍ରଷ୍ଟାଂକୁ ମାଗୁଛୁଁ କିପାଇଁ ? ଜୀବଧର୍ମ ହିଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜୀବ ମାତ୍ରକେ କରେ କର୍ମ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଯାହାର ଯେଉଁ ସ୍ମୃତି ଥାଏ ତାହା ତ ଆପେ ଲିଭିଯାଏ କରିଲେ ସ୍ମତି ସଂରକ୍ଷଣ ପଠନ ସହିତ ଲିଖନ ଭାଷାକୁ ମିଳୁଥାଏ ବଳ କେବେ ବି ହୁଏନି ଅଚଳ ନିଜ ଭାଷାକୁ ନିଜେ ଆମେ ଲଗାଉଁ ଏବେ ଏହି କାମେ ବିନା କାରଣେ କରୁଁ ଆଶା…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ପ୍ରଶଂସାପ୍ରାପ୍ତି ଆଶାକାରୀ କିଛି ବି ପାରେନାହିଁ କରି ନିରବେ କରେ ଯିଏ କାମ ଅବଶ୍ଯ ରଟେ ତା ସୁନାମ ଯାହାକୁ ମିଳେନି ବିଶ୍ରାମ ତା'ର କର୍ମର ପରିଣାମ ଭୋଗଇ ମଣିଷ ସମାଜ ତାହା ହିଁ ହୁଅଇ ସ୍ବୀକାର୍ଯ ନିଜ କାମରେ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ି ପାଉଁ ଜ୍ଞାନ ସେ ଜ୍ଞାନ କରିଲେ ଲିଖନ ସ୍ମୃତିରେ ରହେ ବହୁ ଦିନ ତେବେ ବି ତାହା ପର ଜ୍ଞାନ ଅନୁଭୂତିରୁ ପାଇ ଜ୍ଞାନ ମନରେ କରିଲେ ଧାରଣ ହୁଏ ତା ଅନୁଭବାଶ୍ରିତ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଅଂତି ଉପକୃତ ନୂଆ ବାଗରେ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଭାଷା ତ ପ୍ରାଚୀନ ବିଜ୍ଞାନ ଏଯାଏଁ ରହି ବିଦ୍ୟମାନ ଆଚ୍ଛନ୍ନ କରେ ଜନ ମନ ମନୁଷ୍ୟ ମାତ୍ରେ ଭାଷାଧୀନ ଅନୁଭୂତିରୁ ନେଇ ଶିକ୍ଷା ଲୋକେ କରଂତି ଭାଷା ରକ୍ଷା ହେଉ କି ନ ହେଉ ପରୀକ୍ଷା ସର୍ବଦା ଚାଲୁଛି ସମୀକ୍ଷା ଭାବ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଥିଲା ଗୋଟିଏ ଧନୀ ତ୍ପଲା କାହାଠୁଁ କିଛି ନ ଶିଖିଲା ବାପକୁ ବାଧିତ୍ନ ଏ କଥା କରିତ୍ନ ଆଉ ବେଶି ଚିଂତା ଏବେ ରହୁଛି ଘରେ ବତ୍ସ ଧନ ରଖିଛି ବୋଲି ଖୁତ୍ସ * ଖି ଥି ଧି ଧାରାରେ ତ୍ନ ତ୍ପ ତ୍ମ ନୁହେ କି ସତରେ ନି ପି ମି ?…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ମନ ଗୋଟିଏ, ସ୍ଥାନ ଭିନ୍ନ ହେଲେ ବି ଭାଷା ଶ୍ରୀସଂପନ୍ନ କରଂତି ଯେଉଁଠି ସ୍ବଭାଷୀ କେହି ପାରେନି ଭାଷା ନାଶି ସ୍ବଭାଷା ଘର କୋଣେ ଛାଡ଼ି କେହି ଯାଏନି ଦୂରେ ଉଡ଼ି ଯେଉଁଠି ଥିଲେ ବି ସ୍ବଭାଷା ଜଗାଏ ସୁଦୃଢ଼ ଭରସା…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ପ୍ରେରଣା ଉତ୍ସାହ ସଂକଳ୍ପ ଅଧିକ ହେଉ ଅବା ଅଳ୍ପ ନିଜ ମନରେ କଲେ ଜାତ ଯେ କେହି ହୁଏ ଉପକୃତ ଖୋଜିଲେ ଏ ସବୁ ବାହାରେ ମଣିଷ ବାରଂବାର ହାରେ ଯାହା ନିଜର ଅଂତର୍ଗତ ରହେନି ଅନ୍ୟର ସହିତ ଶୁଖିଲା ପ୍ରଶଂସା ନିମଂତେ…