Bhasa Bhagabata

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ' ଫେରିପାଇଲେ ପୂର୍ବାବସ୍ଥା ଘଟିବନାହିଁ ଦୁରବସ୍ଥା ' ଏପରି ଭାବନା ଓ ଚିଂତା ବଢ଼ାଇଥାଏ ଅସ୍ଥିରତା ଶୈଶବ ଯିବା ପରେ ବିତି ଯୌବନେ ତା ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ମନରେ ପୋଷେ ଯଦି ବ୍ୟକ୍ତି ବୁଢ଼ା ହୋଇଲେ ସହେ କ୍ଷତି ପରିବର୍ତିତ ଘନଘନ ହେଲେ ହେଁ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ସର୍ବମୂଳ ଓ ସର୍ବଶେଷ ମନରେ ସଦା କରେ ବାସ ଉଲ୍ଲାସ ଅବା ଅବସୋସ ଉଭୟ କରଇ ପ୍ରକାଶ ମନୁଷ୍ଯ ଭାଷାକୁ ଆଶ୍ରୟି ହୋଇଛି ଏବେ ସର୍ବଜୟୀ ଜ୍ଞାନ ବଳରେ ଚଳେ ବିଶ୍ୱ ଭାଷା ବିହୁନେ ସର୍ବେ ନିଃସ୍ବ ଭାଷାର ମୂଳ ଯେଣୁ ଧ୍ବନି ସେ ସବୁ ଶୁଣି,…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ଭାବନା ଲେଖି ପାଏଁ ଖୁସି ହୋଇପାରିନି ମାର୍ଗଦର୍ଶୀ ' ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ ' ବୋଲି ଜାଣେ ନିଜକୁ ଭାଷାପ୍ରେମୀ ମଣେ କରିନି ବେଶି ଅଧ୍ୟୟନ ତତ୍ତ୍ବପୂରିତ ଗ୍ରଂଥମାନ ଶୁଣିଛିଁ ଦେଇ ମନ ଧ୍ୟାନ ତହିଁରୁ ପାଇଅଛିଁ ଜ୍ଞାନ ତାହା ହିଁ କରୁଛିଁ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ଏଠାରେ ଲେଖକଂକ ମନ ଏଯାଏଁ ସଂସ୍କୃତ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ହୋଇଥିବାରୁ ଲୋକଭାଷା ଅଯଥା ହୁଏ ଲୋକହସା ପ୍ରାଚୀନ ପରଂପରା ବୋହି ସ୍ବଭାଷା ବଢ଼ି ପାରୁନାହିଁ ଜ୍ଞାନୀ ସମୂହ ଉଦାସୀନ ଘଟାଂତିନାହିଁ ଉନ୍ନୟନ …

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ପରିବର୍ତନ ଘନଘନ ଭାଷାର ପ୍ରଧାନ ଲକ୍ଷଣ ଯେହେତୁ କିଛି ନୁହେ ସ୍ଥିର ସବୁ ବଦଳେ ବାରଂବାର ସୁଯଶା ପଂଡିତ ପ୍ରବର କେହି ବି ନୁହଂତି ଅମର ସଭିଏଁ ହୋଇ କାଳାଧୀନ ସଂସାରେ ବିତାଂତି ଜୀବନ ଉତ୍ତମ କାମ ଥିଲେ କରି ମଣିଷ ହୁଏ ଯଶଧାରୀ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ଭାଷା ସଂପୃକ୍ତ ଯେତେ ତତ୍ତ୍ବ ଚର୍ଚିତ ଓ ପୁନଶ୍ଚର୍ଚିତ ହେଲେ ହିଁ ଜଣାପଡ଼େ ସତ ସଂଗତ ଆଉ ଅସଂଗତ ଭାଷାର ନିୟମ ଓ ବିଧି ନୁହଂତି ଯେହେତୁ ପରିଧି ଭାଷୀଏ କରଂତି ଲଂଘନ ଘଟାଂତି ଭାଷା ଉନ୍ନୟନ ବ୍ୟକ୍ତିଂକ ସର୍ଜନଶୀଳତା ସକାଶେ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ ଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ପ୍ରଭୁ ତ ନିରବ ଭାବନା ବୁଝଂତି, ଯେଣୁ ମୋତେ ଜଣା କରିବିନାହିଁ ମୁଁ ଚିତ୍କାର ପ୍ରାର୍ଥନା ଗାଇ ବାରଂବାର କରିଛିଁ ସମୂହ ପ୍ରାର୍ଥନା ପ୍ରଭୁଂକୁ ସବୁ କିଛି ଜଣା ତେଣୁ କରିଲେ ଆଡ଼ଶୁଣା ଏବେ ପଡ଼ୁଛି ମୋତେ ଜଣା…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ପଥରେ ଖାଲ, ଢିପ ଥାଏ ପଥିକ ଜୋତା ପିଂଧି ଯାଏ ଜୀବନ ଯାତ୍ରାରେ ନିଜତ୍ବ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ଉଚିତ ଜନାକୀର୍ଣ ଓ ଯାନାକୀର୍ଣ ପଥ ହେଲେ ହେଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଚଉଡ଼ା ଅଥବା ସଂକୀର୍ଣ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହିଁ ହୁଏ ମୁଖ୍ୟ ଧ୍ୟାନ ଥିଲେ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଶବ୍ଦ ହେଲେ ହେଁ ସୂତ୍ରାଧୀନ ବାକ୍ୟର ଯେତେ ପଦମାନ ଯେହେତୁ ସଦା ପ୍ରଥାଧୀନ ମତ ନିମଂତେ ନାହିଁ ସ୍ଥାନ ପ୍ରତି ଭାଷାର ବ୍ୟାକରଣ କରଂତି ଅବସ୍ଥା ବର୍ଣନ ନୁହଂତି ନିୟମ, ବିଧାନ ଅଥବା ଭାଷା ସଂବିଧାନ ଭାଷାର…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ମୋ ସାଂଗେ ବିତାଇ ସମୟ ଯାହା ମନରୁ ହଟେ ଭୟ ହୋଇପାରେ ସେ ହାସ୍ୟମୁଖ ବାସ୍ତବ ଆନଂଦିତ ଲୋକ ତାହା ଆନଂଦ ମୁହିଁ ଦେଖି ନିଜେ ବି ହୁଏଁ ଖୁବ୍‌ ସୁଖୀ ଏମିତି ବିତିଗଲେ କାଳ ଦୁହିଂକୁ ଲାଗେ ଖୁବ୍‌ ଭଲ ନ କରି ବେଶି…