ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୯୩ ଅନୁସ୍ବାର ସୂଚକ ଶୂନ ସହିତ କଖଗଘ ବର୍ଣ ଉଭୟ ହୋଇଲେ ସଂଲଗ୍ନ *ଙ୍‌* କରିଥାଉଁ ଉଚ୍ଚାରଣ ଅଂକ ଶଂଖ ଓ ସଂଗ ସଂଘ ଅଙ୍‌କ ଶଙ୍‌ଖ ଓ ସଙ୍‌ଗ ସଙ୍‌ଘ ଅଙ୍କ ଶଙ୍ଖ ଓ ସଙ୍ଗ ସଙ୍ଘ ସମୋଚ୍ଚାରିତ, ବୁଝୁଁ ଆଗ ଅନୁସ୍ବାର ଅର୍ଥକ ଶୂନ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୯୨  ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ ନିଜ ଭଳି ଜିଇଁ ସଂସାରେ ଥାଂତି ଚଳି କେ ଖାଏ ଛେନା ସରପୁଳି ଆଉ କେ ମୁଢ଼ି ବା ଚକୁଳି କେ ରହେ ପୈତୃକ ଭବନେ ଆଉ କେ ଜନହୀନ ବନେ କେ ଶୁଏ ନରମ ଗଦିରେ ଆଉ କେ ଶୁଖିଲା ନଦୀରେ ସଭିଏଁ ହେବେ ସର୍ବସମ ଭାବନା…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୯୧  ଅନେକ କଥା କାନେ ଶୁଣି ସେ ସବୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ମାନି କରିଲେ ଜୀବନ ଯାପନ ଶୁଣାଳି ଭୋଗଇ କଷଣ ଅନେକ କିଛି ଆଖି ପଢ଼େ ତଦନୁସାରେ ମତ ଗଢ଼େ ମରୀଚିକାକୁ ଭାବି ଜଳ ଶୋଷରେ ହୁଏ ସେ ବିକଳ ସୁଖ ଆନଂଦ ପ୍ରେମ ଶାଂତି ଅଳପ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୯୦ ପୁନର୍ଲିଖନକାରୀ କବି ନିଜର ମନରେ ନ ଭାବି ପଠିତ ପାଠର ଲିଖନ କରଂତି ପ୍ରାୟ ଘନଘନ ଲେଖା ନ ହେଲେ ସ୍ବରଚିତ ନ ରହି ସମୟ ସହିତ ପୁନରାବୃତ୍ତି ହୋଇଥାଏ କିଛି ବି ନୂତନ ନ ହୁଏ ସ୍ବାନୁଭୂତିରୁ ପାଇ ତଥ୍ୟ ଯାହା ବି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୮୯  ଥିଲା ଯେତିକି ଗଛ ଲତା ମିଳୁନି ଆଉ ସବୁ ପତ୍ତା ଥିଲେ ଯେତିକି ଜୀବ ଜଂତୁ କୁଆଡ଼େ ହଜିଲେ ଖୋଜଂତୁ ଏ ସବୁ ପ୍ରକୃତି ସର୍ଜିତ କିପରି ହେଲେ ଅଂତର୍ହିତ ତାହା ତ ବେଶି ନାହିଁ ଜଣା ଚାଲିଛି ବହୁ ଗବେଷଣା ଥିଲା…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୮୮ ଶବ୍ଦକୁ ବୀଜ ପରି ବୁଣ ଯଦି ହୋଇବ ଅଂକୁରଣ ଭାଷୀଏ କରିବେ ଗ୍ରହଣ ନ ହେଲେ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା ଜାଣ ନୂତନ ଶବ୍ଦର ଗଠନ କରିଜାଣଂତି ଜ୍ଞାନୀଗଣ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ପ୍ରଚଳନ କରଂତି ଜନସାଧାରଣ ଅସଂଖ୍ୟ ବୈଷୟିକ ଶବ୍ଦ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୮୭ ଉଡ଼ା ଗୁଜବ, ଗଢ଼ା ବାର୍ତା ପୂରିତ ହୁଏ ଯାହା ମଥା ତତ୍ତ୍ବ ଓ ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତ କଥା ଠାରୁ ସେ ରଖଇ ଦୂରତା ନ କଲେ ଜ୍ଞାନର ସଂଧାନ ଦିଶେନି, ଶୁଣେନାହିଁ କାନ ଅନାୟାସରେ ପ୍ରାପ୍ତ ତଥ୍ୟ ମନ ସକାଶେ ନୁହେ ତଥ୍ୟ ଅଜ୍ଞାନ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୮୬ ଜ୍ଞାନାନୁଯାୟୀ କରୁଁ କର୍ମ ସଂଭାଳି ରଖୁଁ ଜୀବଧର୍ମ ଜ୍ଞାନ ନ ହେଉ ସ୍ମୃତିଧନ କାମରେ ଲାଗୁ ପ୍ରତିଦିନ ଗଚ୍ଛିତ ଜ୍ଞାନର ଭଂଡାର କରେନି କାହା ଉପକାର କେବଳ ବୌଦ୍ଧିକ ବିଳାସ କରେ ବ୍ୟକ୍ତିର ସତ୍ତାନାଶ ଯାହାକୁ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୮୫ ଭାଷାରେ ଯାହା ବି ପ୍ରାଚୀନ ସେ ସବୁ କରିବା ବର୍ଜନ ... ଏ ମତ ନୁହେ ଗ୍ରହଣୀୟ ସମନ୍ବୟ ହିଁ ସ୍ପୃହଣୀୟ ଯାହା ବି ଦେଇଛି ପ୍ରାଚୀନ ତହିଁରେ ନୂଆ ସଂଯୋଜନ ଅଥବା କିଛି ସଂଶୋଧନ କରିବା ଭାଷାଭାଷୀଗଣ ଦ୍ବିମୁଖୀ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୮୩  ପ୍ରାଚୀନ ସହିତ ନୂତନ ଭାଷାରେ କରେ ଅବସ୍ଥାନ କିଛି ବି ହୁଏନି ନିଶ୍ଚିହ୍ନ ଏହା ହିଁ ଅକ୍ଷରର ଗୁଣ ସବୁ କାଳର ସମନ୍ବୟ ଭାଷାରେ ଚଳେ ଅହରହଃ କାଳୋତ୍ତୀର୍ଣ ଓ ସ୍ଥଳୋତ୍ତୀର୍ଣ ହୋଇ ବଢ଼େ ଲିପିର ମାନ ଯା ଥିଲା,…