ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ଯେତେବେଳେ ଆପଣ କୌଣସି ବାର୍ତ୍ତା ପଠାନ୍ତି କିମ୍ବା ଭିଡିଓ ଷ୍ଟ୍ରିମ୍ କରନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କର ଡାଟା ସାଟେଲାଇଟ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ନୁହେଁ, ପାଣି ଭିତରେ ହଜାର ହଜାର କିଲୋମିଟର ଯାତ୍ରା କରିଥାଏ । ପ୍ରକୃତରେ, ବିଶ୍ୱର ପ୍ରାୟ 95% ରୁ 99% ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ଟ୍ରାଫିକ୍ ସମୁଦ୍ର ଭୂମିରେ ବିଛାଯାଇଥିବା ସବମରିନ କେବୁଲ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ଦେଇ ଯାଇଥାଏ । ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ଯେ ଏଗୁଡ଼ିକ ପାଣି ଭିତରେ କାହିଁକି ରଖାଯାଏ ଏବଂ କାହିଁକି କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ସମୁଦ୍ର ଭୂମି ଅପେକ୍ଷା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଭାବରେ ଅଧିକ ସ୍ଥିର । ସ୍ଥଳଭାଗରେ କେବୁଲଗୁଡ଼ିକ ନିର୍ମାଣ, ଖନନ ଏବଂ ମାନବ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ଦ୍ୱାରା ସବୁବେଳେ ପ୍ରାୟ ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥାଏ । ପାଣି ତଳେ, ବହୁତ କମ୍ ହଲଚଲ ହୁଏ ।
ମହାଦୀପଗୁଡ଼ିକୁ ବିସ୍ତୃତ ଦୂରତା ମଧ୍ୟରେ ସଂଯୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ । ସମୁଦ୍ର ପାର ହୋଇ କେବୁଲ ବିଛାଇବା ପ୍ରାୟତଃ ସବୁଠାରୁ କ୍ଷୁଦ୍ର ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ସହଜ ଉପାୟ । ସବମରିନ ଫାଇବର-ଅପ୍ଟିକ୍ କେବୁଲଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ ଗତିରେ ତଥ୍ୟ ପଠାନ୍ତି । ଏଗୁଡ଼ିକ ୟାଟେଲାଇଟ ଅପେକ୍ଷା ବହୁତ ଦ୍ରୁତ ଏବଂ ତଥ୍ୟ ପଠାଇବାକୁ କମ୍ ସମୟ ଲାଗେ ।
ଏହି କେବୁଲଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ତାର ନୁହେଁ ବରଂ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂର ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ କୃତି । ଏଗୁଡ଼ିକ ମୂଳରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ କାଚ ତନ୍ତୁ ଧାରଣ କରିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସୁରକ୍ଷା ସ୍ତର ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥାଏ: ଇସ୍ପାତ, ତମ୍ବା, ଏବଂ ଗଭୀର ସମୁଦ୍ରର ବାହ୍ୟ ଚାପକୁ ସହ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଦୃଢ଼, ଭାରୀ ଆବରଣ ।
ପାଣି ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ, କେବୁଲଗୁଡ଼ିକ ପେଟ୍ରୋଲିୟମ୍ ଜେଲି ପରି ପଦାର୍ଥ ସହିତ ଆବୃତ ହୋଇଥାଏ, ଯାହା ଏକ ଜଳପ୍ରତିରୋଧକ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ । ପ୍ଲାଷ୍ଟିକର ବାହ୍ୟ ସ୍ତର ଲୁଣ କ୍ଷୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସୁରକ୍ଷା ଦିଏ । ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତାରେ ଚାପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ପରିସ୍ଥିତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର । ଏହି କେବୁଲଗୁଡ଼ିକ ଏହି ଚାପକୁ ସହ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭାବରେ ଡିଜାଇନ୍ କରାଯାଇଛି ।