କବିତା : ଏକାକୀତ୍ଵ
ମଞ୍ଜୁ ରାଣୀ ବେହେରା
କେଜାଣି କାହିଁକି
ସେଇ ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନା ଭିଡ଼ରେ ବି
ନିଜକୁ ଖୁବ୍ ଏକଲା ପାଏ।
ଆତ୍ମୀୟତାର ମୁହଁ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ
ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଆବେଗ ସବୁ
ମେଘାଚ୍ଛନ୍ନ ଆକାଶରେ
ହତାଶାର ଧୁମ୍ରାଭ କୁହେଳିକା
ପାଲଟିଯାଏ।
ମୁଁ ସେମିତି ଠିଆ ହୋଇଥାଏ
ପୁରା ଚୁପଚାପ୍
ଆଞ୍ଜୁଲାଏ…