ଭାଷା ଭାଗବତ

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୭୮  ସ୍ମୃତି ସୂଚନା ତଥ୍ଯ କଥା ଇତ୍ୟାଦି ମନରେ ସାଇତା ଅନୁଭୂତି ଓ ଅନୁମାନ କଳ୍ପନା ନୁହେ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଏହି ସବୁର ସମାହାର ଯେପରି କରୁଁ ବ୍ୟବହାର ତାହା ହିଁ ଅଟେ ନିଜ ଜ୍ଞାନ କରୁଛୁଁ ତହିଁର ସଂଧାନ ଥରେ ହୋଇଲେ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୭୭ ଶବ୍ଦର ଗମନାଗମନ ଭାଷାରେ ଚାଲେ ପ୍ରତିଦିନ ବିସ୍ମୃତ ଶବ୍ଦ ଆଣି ଖୋଜି ବାକ୍ୟରେ ଦେଲେ ସୁଦ୍ଧା ଖଂଜି ପାଠକ ନ ବୁଝିଲେ ଅର୍ଥ ଲେଖକ ଶ୍ରମ ହୁଏ ବ୍ୟର୍ଥ ଚଳିତ ସମୟର ଭାଷା ଲେଖିଲେ ଲାଗଇ ସରସା ତତ୍କାଳ ଭାବ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୭୬  ଖାଦ୍ୟର ନାମ ନିଶ୍ଚେ ଜାଣ ତହିଁରୁ ମାତ୍ରା ସବୁ ଚିହ୍ନ ଭାତ ପଖାଳ ଶାଗ ଖଟା ଡାଲମା ଓ ଆଳୁ ଚକଟା ମାଛ ମାଂସ ଓ ଭଜା ବରା ପ୍ରତିଟି ଆ-କାରରେ ଭରା ଡାଲି ପିଆଜି ପିଠା ବଡ଼ି ଇ-କାର ହୋଇଅଛି ଯୋଡ଼ି ରୁଟି ଚକୁଳି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୭୫  ଦେହରେ ବହୁ ଶବ୍ଦ ଅଛି ତହିଁରୁ କେତେଗୋଟି ବାଛି ବର୍ଣରେ ସ୍ବରଯୋଗ ଜ୍ଞାନ ପିଲାଂକୁ କରିବା ଅର୍ପଣ ନଖ ଓଠ ଓ ଚମ ଲେଖ ମାତ୍ରା ନୁହଇ ଆବଶ୍ଯକ ଏପରି ଅବନା ଅକ୍ଷର ଶିଶୁ ଲେଖିବା ଶିଖୁ ଶୀଘ୍ର ହାତ ପାଦ ଓ କାନ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୭୪ ବହିରେ ଯେତେ ଶବ୍ଦ ଦେଖ ସଂସାରେ ତହିଁରୁ ଅଧିକ ଘର ଓ ଜିନିସ ପତର ନାମରୁ ଲିପି ଶିକ୍ଷା କର ଖଟ ଓ କଂବଳ ପଲଂକ ମାତ୍ରା ନ ଥିବା ଶବ୍ଦ ଯାକ ଘର ଓ ପଥର ଅବନା ଚଟାଣ କାଂଥ ଛାତ ଠଣା କବାଟ ଝରକା ଶବ୍ଦରେ ଆ-କାର…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୭୨  ଭାଷୀଂକ ଶ୍ରମକାତରତା ଯୋଗୁଁ ଏ ଭାଷାର ଅବସ୍ଥା ହେଲାଣି ଅତି ଶୋଚନୀୟ ମିଳୁନି ସୁରକ୍ଷା ଉପାୟ ଉତ୍ସାହ ସଂଚାରକ ବାଣୀ ଯେତେ କହଂତି ଜ୍ଞାନୀ ଗୁଣୀ ଭାଷୀଏ ପାରଂତିନି ଶୁଣି ଶୁଣିଲେ ନିଅଂତିନି ମାନି କରି ଅତୀତ କୀର୍ତିଗାନ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୭୨  ଶୁଣି ଆକ୍ଷେପ ଦୋଷାରୋପ ମନରେ ଜାତ ହୁଏ କୋପ ହେଲେ ତାହାର ବଶୀଭୂତ ବ୍ୟକ୍ତି ଚେତନା ହୁଏ ମୃତ ବାଣୀରେ ଭରି ମଧୁରତା କହି ଜାଣିଲେ ନୂଆ କଥା ନିଶ୍ଚୟ ବୁଝଂତି ଜନତା ସଂଭବ ହୁଏ ଏକାତ୍ମତା ଲୋକଂକୁ କଲେ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୭୧  ଭାଷାର ଅଗଣିତ ବର୍ଣ କଂପ୍ୟୁଟର୍‌ରେ ନେଲେ ସ୍ଥାନ ଅପରିମିତ ସ୍ମୃତିକୋଷ ହେବନି ଧ୍ବଂସ କିଂବା ଶେଷ ଅକ୍ଷର ବସ୍ତୁତ୍ବ ହରାଇ ଚିତ୍ର ରୂପରେ ଅଛି ରହି ତେଣୁ ଗଣନା ମୂଲ୍ୟହୀନ ରହିପାରିବେ ସବୁ ବର୍ଣ କିଂତୁ ତହିଁର ବ୍ୟବହାର…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୭୦  ଠ ଚ ଟ ଗ ର ଋ ଛ ଖ ଝ ଶ ଣ ଥ ଣ୍ଟ ଣ୍ଠ ଷ୍ଟ ଷ୍ଠ ନ୍ଥ ଶ୍ଛ ସ୍ଥ ଇ ଈ ଚ୍ଚ ଚ୍ଛ ଟ୍ଟ ଙ ଫ ୧ ୨ ୩ ୪ ୫ ୭ ୦ ଏହା ଆମ ଲିପିର ଗୁଣ ରହିଛି ସର୍ବାଧିକ ଶୂନ୍ୟ ଅ-ଶୂନ୍ୟ ଖୁବ୍‌ କମ୍‌ ଲେଖା ଦିଏ ଏହି ଲିପିରେ ଦେଖା ବୃତ୍ତ,…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୬୯  ଗଛ ମୂଳେ ଢାଳିଲେ ପାଣି ସ୍ବଭାବେ ନିଏ ତାହା ଟାଣି କରଇ ସୁଷମ ବଂଟନ ବଢ଼ଂତି ଡାଳ ପତ୍ରମାନ କହିଲେ ଲେଖିଲେ ସ୍ବଭାଷା ଆପେ ତା ହୁଅଇ ସରସା କଳ୍ପନା ଯୋଜନା ବିଚାର କରିପାରେନି ଉପକାର ଲୋକଂକ କଥା ଦୈନଂଦିନ ଭାଷାକୁ କରେ…