ସାହିତ୍ୟ

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୧୩୩ ଅତୀତ ବଂଦନା, ଭର୍ତ୍ସନା କରିଲେ ହୋଇ ଏକମନା ଭବିଷ୍ୟତର ରୂପରେଖ ଆସେନି କାହାର ସମ୍ମୁଖ ଭବିଷ୍ୟତର କଥା ଭାଳି ଯେ ରହେ ସଂସାର ସଂଭାଳି ସେ କରେ କାମ ନାନା ଭଳି କାମରେ ଲାଗିପାରେ ବୋଲି ଅତୀତ ଗଲାଣି ବାହୁଡ଼ି ତାହା ସହିତ…

ଜ୍ୟୋତି ନନ୍ଦଙ୍କ ନିୟମିତ ସ୍ତମ୍ଭ ‘ସ୍ୱଳ୍ପ ଗଳ୍ପ’ ଭାଗ :୨୩  ସେଦିନ ଗହଳି ବେଶ୍ । ଧାର୍ମିକ ଦର୍ଶନାର୍ଥୀ ଆଉ ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କର ସେହି ମିଶ୍ରିତ ଭିଡ ଭିତରୁ ଜଣେ ହଠାତ୍ ଆଗକୁ ଡେଇଁପଡି ଖୁବ୍ ଜୋରରେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଥିଲା, ମୁଁ ହେଉଛି ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ । ସେ ନିଜକୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବୋଲି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୧୩୨ ୧. ଙ୍‌ + ଅଙ୍କ ଶଙ୍ଖ ଅଙ୍ଗ ସଙ୍ଘ ୨. ଞ୍‌ + ମଞ୍ଚ ପିଞ୍ଛ ମଞ୍ଜ ବାଞ୍ଝ ୩. ଣ୍‌ + କଣ୍ଟ କଣ୍ଠ ଖଣ୍ଡ ଷଣ୍ଢ ୪. ନ୍‌ + ଦାନ୍ତ କାନ୍ଥ କାନ୍ଦ କାନ୍ଧ ୫. ମ୍‌ + କମ୍ପ ବାମ୍ଫ ଆମ୍ବ ଦମ୍ଭ ୬. ° + ଅଂକ ଶଂଖ ଅଂଗ ସଂଘ ମଂଚ ପିଂଛ…

ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଧଳ  ସବୁଜ ସୁନ୍ଦର ପୃଥିବୀ ଆମର ସବୁତ ଜୀବନ୍ତ ଲାଗନ୍ତି, କିଏ ଭରିଦେଲା ପ୍ରାଣକୁ ଘଟରେ ସବୁ ସେଇ ହରି ଜାଣନ୍ତି। କେହି ନୁହେଁ ବଡ କେହି ନୁହେଁ ସାନ ସବୁରି ହୃଦୟେ ଶ୍ରୀହରି, ହେୟ ମଣନାହିଁ କାହାକୁ ଜଗତେ ସବୁ କିଛି ସୃଷ୍ଟି ତାଙ୍କରି। ବିଶ୍ୱାସରେ ବିଷ ହୁଅଇ…

ସଫଳା ଦାସ ବହୁ ଦିନ ତଳର କଥା । ମୁଁ ପଞ୍ଚମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପାଠ ପଢୁଥିବା ସମୟରେ ସାବିତ୍ରୀ ପୂଜା ପଡିବ ବୋଲି ଶୁଣିଲି । ଆମ ସାହିର ବଡ ମାଆ ଜେଜୀ ଖରାବେଳେ ବାଡିରେ ଗପ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଆମର ଏଗୁଡାକ ନାହିଁ ନୂଆ ନୂଆ ଥରେ ପୂଜିଲେ ଗଲା । ବର୍ଷକୁ ବର୍ଷ ପାଲା ଲଗେଇଛି । ଏ ଦୁଇଜଣ ଏମିତି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୧୩୧ ଶବ୍ଦକୁ ନ କଲେ ଆୟୁଧ ଉନ୍ନତ ହୁଏ ଭାବବୋଧ ମେଧା ନ ହେଲେ ଅବରୁଦ୍ଧ ଭାଷାଟେ ହୁଅଇ ସମୃଦ୍ଧ ଶବ୍ଦ ନ ହେଲେ ସୁଚିଂତିତ ଶ୍ରୋତାକୁ ମିଳିଲେ ଆଘାତ ହୁଏ ଭାଷାର ସର୍ବହାନି କେହି ପାରଂତିନାହିଁ ଜାଣି ଭାଷା ହେଲେ ଅଦରକାରୀ…

ସାହିତ୍ୟ କୌଣସି ଗୋଟିଏ ଅଞ୍ଚଳର ଭାଷା ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ, ବରଂ ପୃଥିବୀର ସବୁ ଅଞ୍ଚଳର ଭାଷା, ସଂସ୍କୃତି, ସାମାଜିକ ଚଳଣି ସହ ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ । କିନ୍ତୁ ସବୁ ଭାଷାର ସାହିତ୍ୟକୁ ପଢ଼ିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟ ଭାଷାର ସାହିତ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ହେଲେ, ନିଜ ଭାଷାରେ ତାର ଅନୁବାଦ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୧୩୦  କେବଳ ଧନାର୍ଜନ ପାଇଁ ସିଧାକୁ ବଂକା ଯେ କରଇ ସରଳ ବିଷୟ ଜଟିଳ ଅଟେ ତା'ର ବେପାରୀ ଖେଳ ତାହାର ମନେ ଥାଏ ଶଂକା ହୁଏତ କେବେ ବା ଅବିକା ଧରାପଡ଼ିଲେ ତା'ର ଖେଳ ସରଳ ହୋଇବ ସରଳ ଯାହାର ଅଟେ ଯାହା ପେସା ତହିଁରୁ ଟଂକା ଓ…

ଗାୟତ୍ରୀ ମିଶ୍ର  ସଙ୍ଗୀତମୟ ଏ ପ୍ରକୃତି ରାଣୀଟି ଶୁଭେ ଚଉଦିଗେ ଗୀତ, ସଙ୍ଗୀତ ନିନାଦେ ଶବ୍ଦାୟିତ ଧରା ପ୍ରତି ନିନାଦରେ ଛନ୍ଦ । ପ୍ରଭାତେ କୁକ୍କୁଟ ମାରଇ କୁହାଟ ଉଷା ସ୍ଵାଗତେ ବିଭୋର, କୋକିଳର କୁହୁ ପଞ୍ଚମ ତାନରେ ଆମ୍ର ଡାଳେ ମିଠା ସ୍ୱର । ବୁଲବୁଲ ଗାଏ ମନ ମତାଣିଆ…

ସ୍ୱାଧୀନତାର ସ୍ୱାଦ ଓ ବିଭାଜନର ସ୍ମୃତି : ଗଳ୍ପ ୩୬  ମୂଳ ମରାଠୀ : ଏନ ଜି ଗୋରେ ଆକାଶରେ କେଉଁଠି ଚାଖଣ୍ଡେ ହେଲେ ବାଦଲ ଦିଶୁ ନ ଥିଲା । ଚାରିଆଡ଼ ବେଶ୍‍ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଗୁଥିଲ । ବାହାରେ ଅସମ୍ଭବ ଖରା, ଯେତିକି ତେଜ ସେତିକି ଅସହ୍ୟ । ଗୁଳୁଗୁଳି ବି ତା’ ଠାରୁ ବଳି ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ । ପାଦ…