ଭୁବନେଶ୍ୱର: ରାଜ୍ୟରେ ନିଖୋଜ ହୋଇଛନ୍ତି ୧୯ ହଜାର ମହିଳା ଓ ଶିଶୁ। ଏ ଏଭଳି ଏକ ଚାଞ୍ଚଲ୍ୟକର ତଥ୍ୟ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ଦୁଇ ବର୍ଷର ଅବଧିକୁ ନେଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସରକାରୀ ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ହଜାର ହଜାର ନିଖୋଜ ମାମଲାର ସମାଧାନ ହୋଇପାରିନାହିଁ, ଯାହା ନାଗରିକ ସମାଜ ଓ ଆଇନ ପ୍ରଣୟନକାରୀ ସଂସ୍ଥା ମଧ୍ୟରେ ନୂତନ ଚିନ୍ତା ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।
ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଦୁଇ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ରାଜ୍ୟରେ ୪୫,୭୯୬ ଜଣ ମହିଳା ନିଖୋଜ ହୋଇଥିବା ରିପୋର୍ଟ କରାଯାଇଥିଲା। ପୋଲିସ ଓ ଉଦ୍ଧାରକାରୀ ସଂସ୍ଥା ସଫଳତାର ସହ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୩୦,୧୭୧ ଜଣଙ୍କୁ ଠାବ କରି ଉଦ୍ଧାର କରିଥିବାବେଳେ ପ୍ରାୟ ୧୫,୦୦୦ ମହିଳାଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ଧାନ ମିଳିପାରିନାହିଁ।
ସେହିଭଳି ଶିଶୁମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତାଜନକ ଚିତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ସମାନ ଅବଧି ମଧ୍ୟରେ ନିଖୋଜ ହୋଇଥିବା ୨୦,୫୨୮ ଜଣ ଶିଶୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୧୫,୯୭୬ ଜଣଙ୍କୁ ସଫଳତାର ସହ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇ ପରିବାରକୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରାଯାଇଛି। ତଥାପି ପ୍ରାୟ ୪,୦୦୦ ଶିଶୁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ନିଖୋଜ ଅଛନ୍ତି। ତେବେ ଉଭୟଙ୍କୁ ମିଶାଇ ନିଖୋଜ ଥିବା ମହିଳା ଓ ଶିଶୁଙ୍କ ମୋଟ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ୧୯,୦୦୦ ରହିଛି।
ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକର ମୂଳ କାରଣ ସମ୍ପର୍କରେ ସରକାରୀ ରିପୋର୍ଟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି ଯେ ସମସ୍ତ ନିଖୋଜ ମାମଲା ଅପରାଧିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଯୋଗୁଁ ଘଟିନଥାଏ। ନିଖୋଜ ହେବାର ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାୟତଃ ବହୁମୁଖୀ କାରଣରୁ ଘଟିଥାଏ।ମହିଳା ଓ ବାଳିକାମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପରିବାରର ସହମତି ନଥିବା ପ୍ରେମ ସମ୍ପର୍କ ଯୋଗୁଁ ଘର ଛାଡ଼ି ପଳାଇବା (elopement) ଅନେକ ମାମଲାରେ ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ପାରିବାରିକ ବିବାଦ, ସମ୍ପର୍କରେ ଫାଟ ଏବଂ ଗୁରୁତର କ୍ଷେତ୍ରରେ ମାନବ ଚାଲାଣ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ଅପହରଣ ଏବଂ ମାନବ ଚାଲାଣ ନେଟୱାର୍କର ମୁକାବିଲା ପାଇଁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନକାରୀ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ନିରନ୍ତର ଚାପ ବଜାୟ ରଖିଛନ୍ତି। ସରକାରୀ ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ୨୦୨୪ ମସିହାରୁ ୨୦୨୬ ମସିହା ମଧ୍ୟଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପହରଣ ଓ ମାନବ ଚାଲାଣ ଅଭିଯୋଗରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଗିରଫଦାରୀ କରାଯାଇଛି।
ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଯେ, “ଅପରେସନ୍ ଅନ୍ୱେଷଣ” – ଯାହା ଅଗଷ୍ଟ ୨୮ ରୁ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୮, ୨୦୨୬ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା – ଏଥିରେ ଓଡ଼ିଶା ପୋଲିସ ବିଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟରେ ଉପଯୁକ୍ତ ପୁନଃମିଳନ ଚ୍ୟାନେଲ ବିନା ସଂସ୍ଥାଗତ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ ଏବଂ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଆ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବା ଉପରେ ଅଧିକ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥିଲା।