ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ

ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଚୋରାବାଲି’ ଭାଗ ୪୪ କାଉସିଲିଂରୁ ଯାହା ଜାଣିଲେ ଡ଼କ୍ଟର କର , ଗୋଟିଗୋଟି କରି କୁମାରକୁ ଜଣେଇ ଦେଲେ ଅଲଗାରେ । ଯାହା ବୈଭବ ଜାଣିବା କଥା ଓ ବୁଝିବା କଥା, ତା’ ବି ଜାଣିଲା । କିଛି କଥାକୁ ଲୁଚାଇ ଦିଆଗଲ ଆରାଧ୍ୟାକୁ । ପ୍ରଥମେ…

ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଚୋରାବାଲି’ ଭାଗ ୪୨ ସୁକାନ୍ତି ତୁ’ ମତେ ୠଣୀ କରିଦେଲୁ । ମୋ’ର ମନେ ଅଛି, ଏମିତି ସେବା ଯତ୍ନ ପିଲାଦିନେ ମୋ’ ବୋଉ ନେଉଥିଲା । ଯେବେ ବି’ ମୋ ଦେହ ଖରାପ ହୁଏ, ସେ ମୋ’ ପାଖଛାଡି କୁଆଡେ ଯାଏନା । ମା' ଏଇ ତ’ ମୋ…

ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ 'ଚୋରାବାଲି' ଭାଗ ୪୧  ଓଃ...କି ଅଡ଼ୁଆ ପରିସ୍ଥିତି!nସୁକାନ୍ତି ଆସିଯାଆନ୍ତା କି.. । ସେ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତା! ରଘୁବୀର ଓ ସୁକାନ୍ତିର ଫେରି ଆସିବା ଦେଖି ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେଲା । କେୟାର ନେଉଥା କହି ଫେରି ଆସିଲା କୁମାର । ସାର୍‌ଙ୍କୁ…

ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ଭାଗ ୪୦  ଆରାଧ୍ୟାକୁ କ'ଣ ମାଲୁମ୍ ତା’ ପାଖରେ କିଏ? ଯାହାକୁ ଖୋଜୁଛି, ଯାହା ସାନିଧ୍ୟ ପାଇଁ ବିକଳ ହେଉଛି, ସେ ବୈଭବ ନୁହେଁ, କୁମାର । ସେ କ'ଣ କରିବ? ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଝାଉଁଳି ପଡୁଥିବା ତରୁଣୀଟିକୁ ଦୁଇ ବାହୁରେ ତୋଳିଧରିବ? ନିଦ୍ୱର୍ନ୍ଦରେ…

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଚୋରାବାଲି’ ଭାଗ : ୩୯ କିଛି କହିବାର ଥିଲା? ସୁକାନ୍ତିର ଅନ୍ୟମନସ୍କତା ଓ ଅସ୍ଥିର ଭାବକୁ ଲକ୍ଷ କରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲା କୁମାର । ଆଜ୍ଞା । ମୁଁ ଟିକେ ଯାଇଥାଆନ୍ତି । ମାଆ ତ ଶୋଇଛନ୍ତି, ଅତି ବିନମ୍ର ଭାବରେ ତଳକୁ ମୁହଁ ପୋତି କଥା ପଦିକ…

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଚୋରାବାଲି’ ଭାଗ : ୩୮ କି ପ୍ରକାର ମୂର୍ଖ ! ବୁଦ୍ଧି ବୃତ୍ତି କ'ଣ ଟିକିଏ ହେଲେ ନାହିଁ । ସୁକାନ୍ତି ଯେ ଆଠ ମାସର ଗର୍ଭବତୀ । ତା’କୁ ହେଭି କାମ କରିବାକୁ ମ୍ୟାଡ଼ମ୍ ବାରମ୍ବାର ବାରଣ କରିବାର ଶୁଣିଛି ସେ । ତାଙ୍କୁ ସମ୍ଭାଳିନେବା ୟା…

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଚୋରାବାଲି’ ଭାଗ : ୩୬ ଛାତିରେ ଚାଉଁ କିନା ଲାଗିଲା । ଓକିଲ ଜେରା କଲାପରି ପଚାରିଦେଲେ । ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ଏ କି ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ! କ'ଣ ଅନୁମାନ କଲେ ଯେ, ଏମିତି ପଚାରିଲେ ଡକ୍ଟର ? ତା’ ପରେ ସେ କ’ଣଟା ଜାଣିନି ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ!…

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଚୋରାବାଲି’ ଭାଗ : ୩୫ ସେଇଟିକୁ କ'ଣ ସୁକାନ୍ତି ପଢିଦେଲାକି ତା’ ଆଖିରେ? ସେଥିପାଇଁ କ'ଣ ସିଧା ତା'କୁ ହିଁ ଫୋନ୍ କରି ଡାକିଦେଲା! ଓଫ୍‌...ଆଜି ଏ କି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ସେ ଭାବିଯାଉଛି ? ଏଇ ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କ ଯତ୍ନ ନେବା ବେଶୀ ଆବଶ୍ୟକ ।…

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଚୋରାବାଲି’ ଭାଗ : ୩୪  ଲୁଇସ୍ ଭିଲ୍ଲାର ଫାଟକ ଡେଇଁ କୁମାରର ଗାଡ଼ି ପଶୁପଶୁ ସୁକାନ୍ତି ଦୌଡ଼ି ଗଲା । ଆଜ୍ଞା ମାଙ୍କୁ ଚାରିଦିନ ହେଲା ଭୀଷଣ ଜର । କିଛି ଖାଉନାହାନ୍ତି । ଡ଼ାକ୍ତର ଦେଖେଇବାକୁ ବାହାରୁ ନାହାନ୍ତି , କି ଡ଼କେଇଦେବି କହିଲେ…

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଚୋରାବାଲି’ ଭାଗ : ୩୩ ସତରେ ସିଙ୍ଗାପୁର ନୁହେଁ ଏଇଟା ସ୍ୱର୍ଗପୁର । ଇଉ କାଣ୍ଟ ଇମାଜିନ୍ । ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି । ଏ ଚିକମିକ୍ ସହରରେ କି ଆକର୍ଷଣ! ଯାହା ହେଲେ ବି ଦେଶ ବାହାରର କଥା କିଛି ଅଲଗା । ଇଛା ହେଉଛି ସାରା ଜୀବନ ଏଇଠି…