Sabu dina Sahitya

ବିଦ୍ୟୁତପ୍ରଭା ଗନ୍ତାୟତ ମୁଁ ଜାଣେ ଆଢୁଆଳେ ରହି କିଏ ଦୁଇ ନିରୀହ ପ୍ରେମୀଙ୍କୁ ଦୁଇ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ବାଣ୍ଟୁଛି ଦୁଇ ଗୋଷ୍ଠୀ ରେ ନାମିତ କରୁଛି ପୂଜା ଚାଙ୍ଗୁଡିରେ ସଜଡା ଫୁଲକୁ ଧର୍ମ ପଚାରୁଛି । ମୁଁ ଜାଣେ କେଉଁ ଦୁର୍ବୃତ୍ତ ମାନେ କଅଁଳ ବୟସର ଅଫୁଟା ଫୁଲକୁ ଦଳି ମକଚି…

ଶ୍ୟାମା ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର ଦେଖ- ଏଠି କେମିତି ଯେ ସମୁଦ୍ର ଯାକର ଶୋଷରେ ହଜିଯାଏ ତୁମ ଇଚ୍ଛାର ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ଆକାଶ ଏବଂ ପ୍ରତିଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ତୁମ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ଏଠି ଖାଲି ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ଅବଶୋଷ । ଦେଖ- ଏବେବି ମୋ ଆଖିର ନିରବ ପୃଷ୍ଠାରେ ତୁମ ଆତ୍ମୀୟତାର ଛାପ, ମୋ ହୃଦୟ ଯୁଗ ଯୁଗ…

ଜ୍ଞାନୀ ଦେବାଶିଷ ମିଶ୍ର ମୁଁ ମନ୍ତ୍ର ତନ୍ତ୍ର ଜାଣେନା, ମତେ ମନ୍ତୁରାପାଣିରେ ତିନ୍ତେଇ ତାନ୍ତେଇ ମୋକ୍ଷ ମୁଲକ ଦେଖାନା।। ମୁଁ ଅନ୍ଧାରୀ ରାତିରେ କାଲୁଆ ପବନ ସୁଅ ମୁଁ ଗାନ୍ଧାରୀ ଆଖିରେ ତତଲା ଦି ଟୋପା ଲୁହ। ମୁଁ କେଁ କଟ କଟ ଭଙ୍ଗା କବାଟର ଗାଁ ମୁଁ କଅଁଳା ବାଛୁରୀ ପ୍ରଥମ ପାଦର…

ସ୍ବାଧୀନତାର ଏତେ ବର୍ଷ ପରେ ଟିକେ ଦେଖି ନେବାକି ହିସାବ କିତାବ କରିବା କେତେ ମାତ୍ରାରେ ସଫଳ ଆମ ଗଣତନ୍ତ୍ର? ଜରି ପାଲର ଘର ଭିତରେ ହନ୍ତ ସନ୍ତ ହୁଏ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଝୁମ୍ପୁଡି ହୋଟେଲରେ ଦଶ ବର୍ଷ ପିଲା ହାତରେ ଧୋଇ ହେଉଥାଏ ଗଣତନ୍ତ୍ର ହଜାର ହଜାର ଝିଅଙ୍କ ଚିତ୍କାରରେ ବଳି…

ସତ୍ୟବାଦୀ ରାଉତ ସମୟ ଫିକା କରିଦିଏ ଫୁଲର ରଙ୍ଗ ଋତୁର ମହକ ହସକୁ ଥଇଥାନ କରିବାକୁ ଓଠ ଟିଏ ଭିଆଇଲ ଯେ ପ୍ରଭୁ! ଓଠର ଠିକଣା ହଜେଇ ଦେଇଛି ହସ ଲୁହ ଭୁଲି ଗଲାଣି ଲେଉଟାଣି ବାଟ।। ଏରୁଣ୍ଡିର ବାରଣ ନମାନି ପଶି ଆସେ ଦୁଃଖ ପୃଥିବୀର ଏକ ନଗ୍ନ ବାସ୍ତବତାହିଁ ଦାରିଦ୍ର‌୍ୟ ଅସହାୟତାର…

ସୁଜାତା ମହାପାତ୍ର ଜଙ୍ଗଲୀ ଝରଣାରେ ବୁହାଇଦେଲି କିଛି ନିଷ୍ଠୁର ଖରା, ନିଜ ପାଇଁ ସାଇତିଥିବା କିଛି ସୁନିଶ୍ଚିତ ଛାଇ! ଖାଲି ହାତରେ ପାର କରିବାକୁ ହେବ ଏବେ ଏକ ସୁଦୀର୍ଘ ମରୁରାସ୍ତା ତଥାପି ଚାଲିଛି, ଚାଲିବି ଦର ଓଦା ଆଖି ଓ ଶୁଖିଲା ଓଠରେ । ନା ତୃଷ୍ଣା ନା ତୃପ୍ତି ସବୁକିଛି…

ବାଦଲ ମହାନ୍ତି ଟିକେ ଡେରିହବ କିନ୍ତୁ ପାଇଯିବ । କ’ଣ? କିଛି ଶୂନ୍ୟତା, ମୁଁ ଥିବା ଯାଏ ଯାହାକୁ ଆଦୌ ପାଇନଥିଲ! ଟିକେ ଡ଼େରିହବ କିନ୍ତୁ ବୁଝିଯିବ । କ’ଣ? ପରସ୍ପରର କିଛି ନିରବତା, ଯାହାକୁ ତମର ସଂଚିବାର ଥିଲା! ଟିକେ ଡ଼େରିହବ ଖୋଜ, କାଳେ ମିଳିଯିବ । କ’ଣ? ଛାଇ!…

ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ ତ୍ରିପାଠୀ ଜୀବନ: ଏକ ନିଶ୍ବାସ ପ୍ରଶ୍ବାସ ଆଗମନ ଓ ପ୍ରତ୍ୟାଗମନ କିଛି ଦୃଶ୍ୟ କିଛି ଅଦୃଶ୍ୟ ମନ: ସେମିତି ରହିଥାଉ ନଯାଉ ଉପରକୁ ନଆସୁ ତଳକୁ । ସମୟ: ଆସିବ ଯିବ ଭୁଲିନି ଭୁଲିଛି ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପାରାଭାଡି । ସ୍ବପ୍ନ: ଇଶ୍ବର ଦୋଳିରେ ଝୁଲୁଛନ୍ତି…

ସୂର୍ଯ୍ୟସ୍ନାତ ତ୍ରିପାଠୀ ନୂଆ ଓ ପୁରୁଣା ରକ୍ତ, ସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ପିଆଲା ପିଆଲା ରକ୍ତ, ସବୁ ତୁମ ପାଇଁ । ଆଣିଛି ମୁଁ ଛାତି ଚିରି ମଂତୁରା ମାଟିର ଆଞ୍ଜୁଳା ଆଞ୍ଜୁଳା ରକ୍ତ, ସବୁ ତୁମ ପାଇ। ଅନ୍ତିମ ଜୋକର ଶୋଷ ମେଣ୍ଟିଗଲା ପରେ ଯେତିକି ବଳିଲା ରକ୍ତ, ସବୁ ତୁମ ପାଇଁ। ଫୁଲ ଓ…

 ଲୋପାମୁଦ୍ରା  ପରିଡା  ହାତ ଘଡି ରାତି କରାଏନି, ରାତି କରାଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ।ନୀଳପର୍ବତ ସେପଟେ ନାଲିମା ଭରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ନଇଁଲେ ଯାଇ ନାରଙ୍ଗୀ ଓଢଣୀର ଆକାଶ ଗାଢନୀଳ ଚାଦର ଘୋଡେଇହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଲାଗେ ରାତି ଆସିଲା ।କିନ୍ତୁ କିଛି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତ ଥରେ ଉଇଁଲେ ଢଳିଯାନ୍ତି ଯଦି ତ ଆଉ କେବେ ଉଅଁନ୍ତିନି…