ସାହିତ୍ୟ

ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟରେ ଜଣେ ଅଗ୍ରଣୀ ଲେଖକ ଭାବେ ନିଜର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ଶତ୍ରୁଜିତ ( ଦିଲୀପ ମିଶ୍ର )। ସ୍ତମ୍ଭ , ଗଳ୍ପ , କବିତା, ଫିଚର, ଭଳି ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ବିବିଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିଜର ପାରଦର୍ଶିତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ବିପୁଳ ପାଠକୀୟ ଆଦୃତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି ସେ। ତାଙ୍କ…

ସ୍ୱାଧୀନତାର ସ୍ୱାଦ ଓ ବିଭାଜନର ସ୍ମୃତି : ଗଳ୍ପ ୫୪ ମୂଳ ଇଂରାଜୀ: ଖୁସୱନ୍ତ ସିଂହ ପ୍ରଥମ ଥର ଲାଗି କେନେଥ୍ ଟାଇସନଙ୍କୁ ମୁଁ ଭେଟିଥିଲି ଜିମଖାନା କ୍ଲବର ଲାଉଞ୍ଜରେ । ମୋର ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେଅଛି ସେଦିନ ୧୯୪୭ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୧୫ ତାରିଖ । ସେଇଦିନ ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନତା ହାସଲ କରିଥିଲା ।…

ଶକ୍ତିପ୍ରଦା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଦଗ୍ଧ ଉପବନ’ ସମୟ ! ଓଃ ! ଯେତେ ନିଜକୁ ସେଇ ରହସ୍ୟମୟ ଖାଇ ଭିତରୁ ବାହାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି ଆସ୍ଥା ସେତେ ସେତେ ଧସେଇ ହୋଇ ପୁଣି ପଶି ଯାଉଛି ! ଭାରି ଅଜବ ଏ ଜୀବନ ! ନା ଆଉ ନୁହେଁ , ମତେ ଏଥିରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କେମିତି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ନିଂଦା ଶୁଣିଲେ ବାରଂବାର ସଂକଳ୍ପ ନିଂଦିତ ଲୋକର ହୁଏ ଅଧିକ ଦୃଢ଼ୀଭୂତ ସେ ରହେ ସ୍ବେଚ୍ଛା କର୍ମରତ ନିଂଦାଗର୍ଭିତ କଟୁବାଣୀ ଯେତେ ଲୋକ ଥାଆଂତି ଶୁଣି କର୍ମର ପରିଣାମ ଦେଖି ହୁଅଂତି ସଂକଳ୍ପର ସାକ୍ଷୀ ନିଂଦା…

ଶକ୍ତିପ୍ରଦା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଦଗ୍ଧ ଉପବନ’

ସ୍ନେହଲତା ଦାସ ଲେଙ୍କା ଖୁବ୍ ଆକ୍ତାମାକ୍ତା ଲାଗେ ଦି'ପହରର ଏ ଖରାବେଳଟା ଲଟ୍କିଯାଏ ଛାତି ଭିତରେ ଭାକୁର କଣ୍ଟାଭଳି କିଛି ଗୋଟେ ଲକ୍ଷ୍ମଣର ଗାର ପରି ଏରୁଣ୍ଡି ଡେଇଁବାକୁ ସାହସ ପାଏନା ମୁଁ ଯେ ନାରୀ... ମୋତେ ଗାର ଡେଇଁବା ମନା ॥ ଶିରାପ୍ରଶିରାରେ ବହିଯାଉଛି ମନତଳର…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ କରି ଅଧିକ ଯୁକ୍ତିତର୍କ କାଟିଲେ ଅନେକ ସଂପର୍କ ଏକାକୀ ହୋଇଯାଏ ବ୍ୟକ୍ତି କ୍ରମଶଃ କମେ ତା'ର ଶକ୍ତି କଥା କହି ଯେ ଥାଏ ଜିତି କାମ ବେଳକୁ ସହେ କ୍ଷତି ସର୍ବଦା ତର୍କପରାୟଣ ଲୋକ ହିଁ ହୁଏ ହଇରାଣ ନିଜର ଯୁକ୍ତି…

ଶ୍ରୀମାନ ସର୍ବଗିଳାଙ୍କ ଲଘୁକଥା ପାକୁଆ ବାବୁ ବଡ଼ ଭଦ୍ର ଭାରି ଭଲଲୋକ । ଯୋଉଠି କି ଗଲେ, ଯାହାପାଖେ ବସିଲେ କି ମଞ୍ଚକୁ ଉଠିଲେ.. ନିଜ ଢୋଲ ବହୁତ ବଢିଆ ବଜେଇ ଶ୍ରୋତାଙ୍କ କାନକୁ ତାବଦା କରିପାରନ୍ତି । ଆଉ ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ମଞ୍ଚରେ ନବସେଇଲା.. ଅତି ସୁନ୍ଦରଭାବେ ଯାଚ୍ଛାତା କରି ଗାଳିଦେଇ…

ବିନ୍ଦୁ ନିବେଦିତା  ଆମେ ଜାଣିଛୁ...ତମେ ମିଛ କୁହ, ତଥାପି ଶୁଣିବାକୁ ଯାଉ ଆମେ ଜାଣିଛୁ,..ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିରେ ପୋତି ପକାଅ; ତଥାପି ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଉ ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ଦିନକେତେ ଭାସିବ ଆମ ଘରେ ଲୋଭର ଘିଅ ଆଉ ମହୁ; ଆମେ ବି ସେ ମିଛି ମିଛିକା ଖୁସିରେ ଭାସୁ ।…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ନାହିଁ କ୍ରିୟା କି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଲୋଡ଼ୁଛୁଁ ଅନୁଗ୍ରହ, ଦୟା ସର୍ବଦା ଦୁଇ ହାତ ଯୋଡ଼ି ବହୁ କାମ ରହିଛି ପଡ଼ି ଦେବାଳୟରେ ଲଂବା ଧାଡ଼ି କ୍ଷେତରେ ପଡ଼ିଛି ମରୁଡ଼ି ହାତ ଓ ଗୋଡ଼ ଭିଡ଼ି ମୋଡ଼ି ଭୋକରେ ଛାଡ଼ୁଥାଉଁ ରଡ଼ି ଆମର…