ସାହିତ୍ୟ

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ନ କହି ଚୁପ୍‌ଚାପ୍‌ ରହି ପାରୁଛିଁ ଦୁଃଖ ସୁଖ ସହି ନାକ ତ ପବନର ପଥ ସର୍ବଦା ଚଳେ ଯାତାୟାତ ଦେଖେଁ ନିରବେ ଆଖି ଖୋଲି ସ୍ଥିର, ଚଂଚଳ ଦୃଶ୍ୟାବଳି ସେ ଚିତ୍ର କରେଁ ଅଧ୍ୟୟନ ଶାଂତ, ନିର୍ମଳ ହୁଏ ମନ କାନରେ ବାଜେ…

ଭୁବନେଶ୍ୱର : ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷାବିତ୍‍ ଓ ସମାଜସେବୀ ଅଚ୍ୟୁତ ସାମନ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କିସ୍‍କୁ ୟୁନେସ୍କୋ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସ୍‍ନାଲ୍‍ ଲିଟେରାସି ପୁରସ୍କାର- ୨୦୨୨ ମିଳିଛି। ଆଫିକ୍ରାର ଡି ଆଇଭୋର କୋଷ୍ଟଠାରେ ୟୁନେସ୍କୋ ପକ୍ଷରୁ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏହି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଦେଖିଲେ ଏବର ଉତ୍କଳ ଆଖିରେ ଲୁହ ଛଳଛଳ ହୃଦୟେ ନିରବ କାଂଦଣା ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ବିବେକ ବଣା ଗତୋତ୍କଳ, ଚଳିତୋତ୍କଳ ନୁହଂତି ଯେଣୁ ଅବିକଳ ଚଳିତ କାଳ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେଲେ ହିଁ ସଂଭବ ଉତ୍‌ଥାନ ଧର୍ମୋତ୍କଳ ଓ…

ବଳରାମ ପୂଜାରୀ ବାହୁଡୁଥିଲେ ତମାମ ମୃତ୍ୟୁ ମୁହାଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାସବୁ ? ଖୋଳପା ଛଡେଇ ଆୟୁଷମାନେ ପାଲଟୁ ଥିଲେ ପ୍ରାରବ୍ଧର ପାଲଟାବାଘ ? ଦିର୍ଘାୟୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦର ଆହୁତିରେ ଭସ୍ମ ହେଉଥିଲେ ଭ୍ରମିତ ଆଣ୍ଟପଣର ଅସୀମ ଧୈର୍ଯ୍ଯ, ବାଟ ଭାଙ୍ଗୁଥିଲେ, ଅଭେଦ୍ଯ ଅସହିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନଭିଜ୍ଞ…

ଭୁବନେଶ୍ୱର : ଓଡ଼ିଆ, ବଙ୍ଗଳା ଓ ଅସମିୟା ଭାଷାରେ ଲିଖିତ ମହାଭାରତ ଓ ଶ୍ରୀମଦ ଭାଗବତର ତୁଳନାତ୍ମକ ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ଇଣ୍ଡିଆ ବୁକ ଅଫ ରେକର୍ଡସ-୨୦୨୨ ରେ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଭାବରେ ଉଦୟନାଥ ସାହୁ ସ୍ଥାନ ପାଇଛନ୍ତି। ଶାରଳା ମହାଭାରତ ଓ ସଂସ୍କୃତ ମହାଭାରତର ତୁଳନାତ୍ମକ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ସହ…

ମୂଳ ରଚନା : ବିଷ୍ଣୁ ଦେ ମୁଁ ନୁହେଁ ପୁରୁରବା ହେ ଉର୍ବଶୀ ଜାଣିଛ କି ତୁମେ କ୍ଷଣିକର ଏଇ ଭଙ୍ଗୁର ଦୁନିଆର ଅଳକାପୁରୀରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ମୁଁ ରଚିଛି ମୋ ନିଜ ଭୁବନ? ଆସ ତୁମେ ସେଇ ଜଗତକୁ କଦମ୍ବର ରୋମାଞ୍ଚ ବିତରି ରହିଯାଅ କିଛି କ୍ଷଣ ପାଇଁ ତୁମ ଦେହର ହାୟ ଅନ୍ତହୀନ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଏ ଜାତି ଅପାଠୁଆ ବୋଲି ପଢ଼େନି, ଶୁଣି ଯାଏ ଚଳି ସରଳ ଭାଷାରେ ସାହିତ୍ୟ ଅଟେ ଏହାର ବିଶେଷତ୍ବ ଏବେ ଲେଖକେ ଯଶଲୋଭୀ ନୁହଂତି ଜଣେ ବି ପ୍ରଭାବୀ କେବଳ ସ୍ବଜନ ମଂଡଳେ ତାଂକର କୀର୍ତିଗାଥା ଚଳେ ପାରସ୍ପରିକ ସୁସଂପର୍କ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ସବୁ ତ ପ୍ରଭୁଂକର ଲୀଳା ତେଣୁ ମନୁଷ୍ୟ କରେ ହେଳା ହେଲେ ଏପରି ଭାବଭୋଳା ଜୀବନ ହୁଏ କାମଚଳା ଲୋକଂକ ଭଲ ମଂଦ ପାଇଁ ଯେଣୁ ଏକାକୀ ପ୍ରଭୁ ଦାୟୀ କେହି କିଛି କରଂତିନାହିଁ କୃପା ମିଳିବ ବୋଲି ଚାହିଁ ନିଖୁଣ ଦେହଧାରୀ…

ଜ୍ୟୋତି ନନ୍ଦଙ୍କ ନିୟମିତ ସ୍ତମ୍ଭ ‘ସ୍ୱଳ୍ପ ଗଳ୍ପ’ ଭାଗ : ୩୩ ଇଜିପ୍ଟ ହେଉଛି ନୀଳନଦୀର ଦେଶ : ଆଉ ସେଇ ନୀଳନଦୀ ଦେଶର ଜଣେ ଚର୍ଚ୍ଚିତ କ୍ଷମତାଧାରିଣୀ ରାଣୀ ହେଉଛନ୍ତି ହାତଶେପସୁତ । ଏହା ହେଉଛି ଏମିତି ଗୋଟିଏ ସମୟ , ସଭ୍ୟତାର ଆଦ୍ୟକାଳ । ଆଉ ଠିକ୍ ସେତିକିବେଳର ସବୁଠୁ…

ରଞ୍ଜିତା ରାଣୀ ହୋତା ଲୁହରେ ବତୁରା ମୋ ଚିଠିକୁ ମାଆ ପଢ଼ିବୁ କି ଥରଟିଏ ପକାଇବୁ ମନେ ଦିନଟିଏ ପାଇଁ ହେଲାଣି ବରଷଟିଏ । ଫେରିବା ପଥକୁ ଚାହିଁଥାଉ ମୋର କେତେ ଆକୁଳତା ନେଇ ମୋ ପାଖରୁ ଆଜି କେତେ ଦୂରେ ତୁହି କେମିତି ପାରିଛୁ ରହି ? କେତେ ଯେ ଅକୁହା କଥା ଅଛି ପୁଣି ବ୍ୟଥାରାଜି…