ସାହିତ୍ୟ

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ସବୁ ତ ପ୍ରଭୁଂକର ଲୀଳା ତେଣୁ ମନୁଷ୍ୟ କରେ ହେଳା ହେଲେ ଏପରି ଭାବଭୋଳା ଜୀବନ ହୁଏ କାମଚଳା ଲୋକଂକ ଭଲ ମଂଦ ପାଇଁ ଯେଣୁ ଏକାକୀ ପ୍ରଭୁ ଦାୟୀ କେହି କିଛି କରଂତିନାହିଁ କୃପା ମିଳିବ ବୋଲି ଚାହିଁ ନିଖୁଣ ଦେହଧାରୀ…

ଜ୍ୟୋତି ନନ୍ଦଙ୍କ ନିୟମିତ ସ୍ତମ୍ଭ ‘ସ୍ୱଳ୍ପ ଗଳ୍ପ’ ଭାଗ : ୩୩ ଇଜିପ୍ଟ ହେଉଛି ନୀଳନଦୀର ଦେଶ : ଆଉ ସେଇ ନୀଳନଦୀ ଦେଶର ଜଣେ ଚର୍ଚ୍ଚିତ କ୍ଷମତାଧାରିଣୀ ରାଣୀ ହେଉଛନ୍ତି ହାତଶେପସୁତ । ଏହା ହେଉଛି ଏମିତି ଗୋଟିଏ ସମୟ , ସଭ୍ୟତାର ଆଦ୍ୟକାଳ । ଆଉ ଠିକ୍ ସେତିକିବେଳର ସବୁଠୁ…

ରଞ୍ଜିତା ରାଣୀ ହୋତା ଲୁହରେ ବତୁରା ମୋ ଚିଠିକୁ ମାଆ ପଢ଼ିବୁ କି ଥରଟିଏ ପକାଇବୁ ମନେ ଦିନଟିଏ ପାଇଁ ହେଲାଣି ବରଷଟିଏ । ଫେରିବା ପଥକୁ ଚାହିଁଥାଉ ମୋର କେତେ ଆକୁଳତା ନେଇ ମୋ ପାଖରୁ ଆଜି କେତେ ଦୂରେ ତୁହି କେମିତି ପାରିଛୁ ରହି ? କେତେ ଯେ ଅକୁହା କଥା ଅଛି ପୁଣି ବ୍ୟଥାରାଜି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଦୁଷ୍ପାଚ୍ୟ ବ୍ୟଂଜନ ଭୋଜନ କରିଲେ ଉଦର କଷଣ ତୀବ୍ର ଅସହ୍ୟ ହୁଏ, ଜଣା ଅଛି, ତେଣୁ କରିବା ମନା ତେଲ, ମସଲା ଦିଆ ଖାଦ୍ୟ ଲାଗିଲେ ପାଟିକୁ ସୁଆଦ ପେଟରେ ହୁଏ ଯେଉଁ କଷ୍ଟ ତାହା ତ ଜଣାପଡ଼େ ସ୍ପଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖିଲେ…

ଭୁବନେଶ୍ୱର : ପ୍ରକାଶନୀ ସଂସ୍ଥା ରତ୍ନଚିରା ପ୍ରକାଶନୀ ସଂସ୍ଥା ପକ୍ଷରୁ ସ୍ତମ୍ଭକାର ଚିନ୍ମୟ ହୋତାଙ୍କର ନିବନ୍ଧ ସଙ୍କଳନ ' କେବେ କେମିତି ' ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଓଡ଼ିଆ ଉତ୍କର୍ଷ ଅଧ୍ୟୟନ ପରିସରରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇ ଯାଇଛି । ବସନ୍ତ ପଣ୍ଡାଙ୍କ ସଭାପତିତ୍ୱରେ ଆୟୋଜିତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ବିଶିଷ୍ଟ…

ସୁପ୍ରିୟା ପଣ୍ଡା ଆପଣ ନ ଥିଲେ ହୁଏତ , ମୁଁ ଦେଖି ପାରିନଥାନ୍ତି ଜ୍ଞାନର ଆଲୁଅ । ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ଜଳୁଥିବା ଡିବିରିର ଧୂଆଁର ପରସ୍ତ ଶୁଖି ପାରିନଥାନ୍ତା ବି ଲୁହ । କେତେ ମୋର ଅପାରଗପଣ ଉଡ଼ିବାର ଅଳ୍ପ ଟିକେ ଆଶା ପରାଜିତ କ୍ଷଣର ସଂଶୟ । କାଉଁରିଆ କାଠିର କି ବଳ ସମ୍ମୋହନ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ମଂତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ଅଖଂଡ ନାମ ସଂକୀର୍ତନ ବାଗ୍ମୀଂକ ଓଜସ୍ବୀ ଭାଷଣ ଏ ସବୁ ଶୁଣେ ଆମ କାନ ଜନଗୋଷ୍ଠୀରେ ପ୍ରବଚନ ପାଲାରେ ଧ୍ବନି ଓ ଗାୟନ ଲୋକଂକ କଥୋପକଥନ ସବୁ ଶୁଣେ ଆମର କାନ ହାଟେ ବଜାରେ ଗଂଡଗୋଳ ଜୁଆ…

ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟ ଜଗତରେ କଥା ଓ କବିତାରେ ନିଜର ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ଶୁଭନାରାୟଣ ସ୍ୱାଇଁ । ଅତି ସାଧାରଣ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଭାବ ଓ ଭାଷାର ସମନ୍ୱୟରେ ଏକ ଆବେଗମୟ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି ହିଁ ତାଙ୍କ ଗଳ୍ପର ବିଭବ ପୁଣି କବିତାର ତତ୍ତ୍ୱ ଏବଂ ଉପନ୍ୟାସର ଆରମ୍ଭ । ଅନୁବାଦ ଓ…

ସ୍ୱାଧୀନତାର ସ୍ୱାଦ ଓ ବିଭାଜନର ସ୍ମୃତି : ଗଳ୍ପ ୪୮  ମୂଳ ପଞ୍ଜାବୀ: ଗୁରୁଦିଆଲ ସିଂହ ପଞ୍ଝାଏ ଟୋକା ହାତରେ ଫାର୍ଶ, ଠେଙ୍ଗା ଆଉ ବର୍ଚ୍ଛା ଧରି ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ ପଇଁତରା ମାରୁଥିଲେ । ସେମାନେ ଗାଆଁକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଲଲାଗି ଏମିତି ପହରା ଦେଉଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଲାଗୁଥିଲା ସତେ ଯେମିତି…

ଶୁଭ୍ରାଂଶୁ ଶେଖର ମାହୁନ୍ତ  ତନୁମନ ମୋର ବିମୋହିତ ହୁଏ ବରଷାକୁ ଆଜି ଦେଖି , ବରଷାରେ ଭିଜି ଆସନ୍ତ କି ତୁମେ ଆଖି ମୋ ଯାଆନ୍ତା ଲାଖି । ଓଦା କବରୀର ନିଆରା ବାସ୍ନାରେ ହଜି ମୁଁ ଯାଆନ୍ତି ସତେ, ତୁମ କଥା ଭାଳି ଶିହରିତ ହୁଏ ଆବେଗପଣରେ କେତେ । ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ଇଛାର ଅଝଟପଣରେ…