ସାହିତ୍ୟ

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ଗୁରୁ ସହଜେ ନ ମିଳଂତି ତେଣୁ ତ ବ୍ୟାପୁଥାଏ ଭ୍ରାଂତି ସବୁବେଳେ ଅଂଧାର ରାତି ଦିଶେନି ଉଜ୍ଜ୍ବଳ ପାହାଂତି ନିଜକୁ ନିଜେ ସଦା ଜଗି ହୋଇବା ଶାଂତି ଉପଭୋଗୀ ନ ହୋଇ ସୁଦ୍ଧା ବିଶ୍ୱତ୍ୟାଗୀ ହୋଇବା ଜୀବନ ସରାଗୀ ଅତି ଅଧିକ ଆନୁଗତ୍ୟ…

ମଧୁମିତା ମିଶ୍ର କୌଶଲ୍ୟା ନନ୍ଦନ ରାଜୀବ ଲୋଚନ ତୁମେ ପୁରୁଷଉତ୍ତମ ସଜୀବ ନିର୍ଜୀବ ଅଣୁ ପରାଜୀବ ସବୁ ସଂରଚନା ତୁମ। ଦୁବ ଦାରୁ କରି ମହିମା ବିସ୍ତାରି ଭକତର ହିତକାରୀ ରାଜା ହୋଇ ମନ ମଧ୍ୟେ ତୁମେ ସ୍ଥିତ ତ୍ରେତାଯୁଗ ନରହରି। ଶିବଧନୁ ଭଙ୍ଗେ ଜାନକୀଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଏକପତ୍ନୀବ୍ରତେ ରଙ୍ଗି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ଧୀର ଗତି ଓ ସ୍ଥିର ମନ ରଖିଲେ ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ଲିଖନ ସବୁଠି ସର୍ବଦା ସଂଭବ ଏ ସତ୍ୟ କରୁଁ ଅନୁଭବ ବିଶୁଦ୍ଧ ସଂଯତ ଲିଖନ ବଢ଼ାଏ ସାହିତ୍ୟର ମାନ ଲେଖକେ ହେଲେ ସ୍ବେଚ୍ଛାଚାରୀ ସାହିତ୍ୟ ହୁଏ ଅପକାରୀ କେ ପାରେ କେତେ ଶୀଘ୍ର ଲେଖି କିଏ ତା…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ନିଜେ ନିଜ ସ୍ତାବକ ହୋଇ ଯିଏ ବି ଯାହା ବି ଲେଖଇ ତହଁର ବିଶ୍ବସନୀୟତା ବୁଝିପାରେନି ମୋର ମଥା ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସାକାରୀ ବ୍ୟକ୍ତି ହରାଇ ଅଂତର୍ଗତ ଶକ୍ତି କରିଲେ ନିଜ ଗୁଣଗାନ ହୁଏନି ବିଶ୍ବାସଭାଜନ କରିଲେ ନିଜର ପ୍ରଚାର ହିତ ହୁଏନି…

ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଜଗତରେ ନିଜ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନଟିଏ ସଂରକ୍ଷିତ କରିସାରିଥିବା ମଧୁମିତା ମିଶ୍ର ଜଣେ ଅନନ୍ୟ ପ୍ରତିଭା । ଗଳ୍ପ ଓ କବିତା ବିଭାଗରେ ତାଙ୍କ ଲେଖନୀ ଖୁବ ଚଳ-ଚଞ୍ଚଳ । ଓଡ଼ିଶାର ଅନେକ ପତ୍ର-ପତ୍ରିକାରେ ତାଙ୍କ ସାହିତ୍ୟ କୃତି ପ୍ରକାଶିତ । ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତି…

ସସ୍ମିତା ତ୍ରିପାଠୀ ରୌଦ୍ରର ତାଣ୍ଡବ ଲୀଳା ଅତୃପ୍ତିର ହା ହୁତାଶମୟ କ୍ଳାନ୍ତି ବ୍ୟସ୍ତ ବିବ୍ରତ ମଧ୍ୟାହ୍ନର ଝାଞ୍ଜି ଶୀତଳ ସମୀର ମୃଦୁ ହିଲ୍ଲୋଳ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ବ୍ୟାକୁଳିତ ପ୍ରାଣ ଉତ୍ତପ୍ତ ଜ୍ୱାଳାର ହାହାକାର ବନାଗ୍ନି ଦହନର ତାଡନା ଅସହ୍ୟ ବୋଧହୁଏ ମାଟି ପାଇଁ। ଦାବ ଦହନର…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ  ପରିଚିତି ନାମ ଓ ମୁହଁ ଯଦି କେଉଁ କାମକୁ ନୁହଁ ଜନତା ହୋଇ ବଶୀଭୂତ ଅଜାଡ଼ି ଦିଏ ନିଜ ମତ ରାଜତଂତ୍ରର ବିଲୋପନ ଏବେ ବି ଅଟେ ଏକ ସ୍ବପ୍ନ ଏଯାଏଁ ହୋଇନି ବାସ୍ତବ ଏ ସତ୍ୟ କରୁଁ ଅନୁଭବ ବ୍ୟକ୍ତି-ନିର୍ଭର ରାଜନୀତି ଯେହେତୁ ହରାଇନି…

ସାଧନା ପଣ୍ଡା  ଜୀବନ ଯାତ୍ରା ପଥରେ ଚାଲିଛି ଚାଲୁଛି ତ ଚାଲୁଥିବି , କେଉଁଠି ବା ଏଇ ଯାତ୍ରାର ଶେଷ ପାରିନିତ କେବେ ଭାବି । ଏଇ ଚାଲିବାରେ ଯେତେ ଅନୁଭୂତି ହୃଦୟ ପୃଷ୍ଠାରେ ଲେଖି ଗଢି ଦେଇ ଯିବି କବିତା କୋଣାର୍କ ଲେଖନୀ ମୁନରେ ଯୋଖି । ହୃଦୟର ବୁକେ ଲେଖି ଦେଇ ଯିବି ଜୀବନର…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ  ବିବୃତି ଦେଲେ ମାଳ ମାଳ ମିଳେନି ବାଂଛିତ ସୁଫଳ କିଂତୁ କେତେକ ବାକ୍ୟବୀର ତାହା କରଂତି ବାରଂବାର ଗଣମାଧ୍ୟମ ନାମ ନେଇ ଜଣଂକ ବଶଂବଦ ହୋଇ ଯିଏ ଯାହା ବି ଲେଖିଥାଂତି ସେଥିରୁ ମିଳେ ତାଂକୁ ତୃପ୍ତି ଦ୍ରବ୍ୟ, ଧନ ବଂଟନ କରି ହେଲେ…

ଚନ୍ଦ୍ରା ମିଶ୍ର  ଏବେ ଏଠି ବରଫ ପଡ଼େ ଆଉ ମିଳେଇ ବି ଯାଏ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିଲାବେଳେ କାଠି ଖଣ୍ଡିଏ ଗୋଟାଇ ଆଣି ତା ମୁନରେ ତୁମ ନାଁ ଲେଖେ ଆଉ ଭାବେ ତୁମେ ଅନନ୍ୟ ବୋଲି । ଶୀତ ଋତୁର ପ୍ରଥମ ତୁଷାରପାତରେ ଭାସିଯାଏ ମୋ ମନ ତୁମ ପାଖକୁ ତୁମେ ଛାୟାଚିତ୍ର ତୋଳିବାବେଳେ କେମିତି…