ସାହିତ୍ୟ

ମୂଳ ବଙ୍ଗଳା: ସୁକାନ୍ତ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ଅଦ୍ଭୁତ ଶ୍ୱାପଦ ଆଖି ଅହରହ ଜଳୁଅଛି ଅଚଳ ଅନ୍ଧାରେ। ହେ ବନ୍ଧୁ, ପଛରେ ରଖି ଅନ୍ଧ ହିମଗିରି ଅନନ୍ତ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ତୁମ ନେଉ ଏକ ନୂଆ ଜୀବନ୍ୟାସ ରକ୍ତେ ଭିଜା ଯୌବନର ଅନ୍ତିମ ପିପାସା ନିଷ୍ଠୁର ଗର୍ଜନେ ଆଜି ଅରଣ୍ୟ ଧୁଆଁରେ ହେଉ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଭାଷା ତରଳ, ନମନୀୟ ତା'ର ନିଜର ପରିଚୟ ସତରେ କିଛି ବି ନ ଥାଏ ଯେ ଯାହା କରଂତି ତା ହୁଏ ଯେହେତୁ ଲୋକେ ଅସମାନ ଭାଷା ବି ହୁଏନି ସମାନ ବଦଳୁଥାଏ ଘନଘନ ଏହା ହିଁ ତା ମୂଳ ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରୟୋଜନ-ଚାଳିତ ଭାଷା ପ୍ରୟୋଗ-ନିର୍ଭର…

ଦେବାଶିଷ ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ବ୍ୟାକରଣ ବିଭାଗ ଯେଉଁପଦ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନାମ ବା ସଂଜ୍ଞା ପ୍ରକାଶ ନ କରି ଗୋଟିଏ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଦଳ, ଶ୍ରେଣୀ, ଜାତି ବା ବିଭାଗକୁ ବୁଝାଇଥାଏ ତାହା ଜାତିବାଚକ ବିଶେଷ୍ୟ । ଆମେ ମଣିଷ କହିଲେ ମଣିଷ ଜାତିକୁ ଯେମିତି ବୁଝୁ ସେମିତି ଦେଶ, ପାହାଡ଼, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ଫୁଲ,…

ମୂଳ ଇଂରାଜୀ : ଅନନ୍ତିନୀ ‘ଝୁମ୍ପା’ ମିଶ୍ର ଅନୁବାଦ : ଈପ୍ସିତା ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ ରୋହାନ୍ ଭାବି ହେଉଥିବା ବେଳେ ବୀରା ବାଷ୍ପରୁଦ୍ଧ କଣ୍ଠରେ କହିଲା, “ପାପା ଓ ମାମା, ସମୀରା ଦି’ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ ମୁଁ କ'ଣ କହିବି?” ରୋହାନ୍ ଆଉ ସିଡ଼୍‌କୁ ନୁହେଁ, ବୀରା ଯେମିତି ନିଜକୁ ନିଜେ ହିଁ କହୁଥିଲା ।…

ବିବାସିନୀ ପଟ୍ଟନାୟକ ମାଲିକ ବିନା ଯେ ସେବକ ସୁଆର ନିସ୍ପନ୍ଦ ହୋଇ ରହିଲେ, ମଙ୍ଗଳ ଆଳତୀ ଗହଳ ଚହଳ ଧ୍ୱନି ବି ନଶୁଭେ ମନ୍ଦିରେ। ଏବେ ତ ସମସ୍ତେ ତତ୍ପର ହେଲେଣି ମନ୍ଦିରର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗ, ଗମ୍ଭୀରା ଭିତର ରତ୍ନ ସିଂହାସନ ସବୁ ହେଲେଣି ସଜାଗ। ରହଣି ସରିଲା ନବଦିନଯାତ୍ରା ଛାଡି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ମଲ୍ଲାର ଅଥବା ମହ୍ଲାର ଲୋକେ କରଂତି ବ୍ୟବହାର ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଆହ୍ଲାଦ ପ୍ରଭାବ ହ୍ଲ ଦେଖି କରୁଁ ଅନୁଭବ ଯାହାଂକ ଯେଉଁ ଭଳି ମନ କରଂତି ଗ୍ରହଣ, ଲିଖନ ରୂପ ହେଲେ ହେଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅର୍ଥତଃ ଉଭୟ ସମାନ ଜଣେ କହିଲେ ଜଣେ ବୁଝେ…

ଜ୍ୟୋତି ନନ୍ଦଙ୍କ ନିୟମିତ ସ୍ତମ୍ଭ ‘ସ୍ୱଳ୍ପ ଗଳ୍ପ’ ଭାଗ : ୭୪ ଆମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଏମିତି ପ୍ରଶ୍ନଟିଏ ପ୍ରଥମରୁ ଅସୁବିଧାରେ ପକାଇଦେବ,ଦାର୍ଶନିକମାନେ ଅସଲରେ ଖାଆନ୍ତି କ'ଣ ? ଯଦି ଆମେ ସେମାନେ ଆମ ଭଳି ଭାତ, ଡାଲି ,ପିଠାପଣା ଖାଇବାରେ ଆଗ୍ରହ ରଖିଥାନ୍ତି ବୋଲି କହିବା ତାହାହେଲେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ…

ମୂଳ ଇଂରାଜୀ : ଅନନ୍ତିନୀ ‘ଝୁମ୍ପା’ ମିଶ୍ର ଅନୁବାଦ : ଈପ୍ସିତା ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ ସେ ହସୁଥିଲା ଅଧା, କାନ୍ଦୁଥିଲା ବି ସେମିତି ସୁକୁସୁକୁ ହୋଇ । ତା’ପର ରେ ପୁଣି ଗମ୍ଭୀର ହୋଇ ଚାହିଁଲା ଯେବେ ସିଡ଼୍ କହିଲା, “ଦେଖ, ଆମେ ଏବେ ଏସ୍‌.ଏସ୍‌. ମାରିନାର ଖୁବ୍ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ଗଲେଣି ।” ପାଖାପାଖି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ଚମତ୍କାର କରେ ଚିତ୍କାର " ନ ବୁଝି ଶବ୍ଦାର୍ଥ ମୋହର କିଆଁ କରୁଛ ବ୍ୟବହାର ହେ ପ୍ରିୟ ପାଠକ ପ୍ରବର ? ସତରେ ଯାହା ଚମତ୍କାର ସେଆଡ଼େ ବୁଲାଅ ନଜର ଶୁଖା ମାଟିରେ ବୁଣେ ଧାନ ଏଠାରେ କୃଷକ ସଂତାନ ଅଶ୍ରୁ-ସେଚିତ ମାଆ ମାଟି…

ବାସନ୍ତୀ ଲତା ଜେନା  ଅତୀତର ସ୍ମୃତି ହୃଦୟର ଭରା ବନ୍ଦ ଝରକାର ସାଥେ ଝରକା ଖୋଲିଲେ ଭିଜା ଭିଜା ସ୍ମୃତି ଦହନ କରୁଛି ମୋତେ । କିଛି ସ୍ମୃତି ଓଠେ ହସ ଭରି ଦିଏ ନୂଆ ସପନ ଆଖିର ହୃଦୟ ବନରେ କୁସୁମ ଫୁଟଇ ମିଠା ମିଠା ବାସ୍ନା ତାର । କିଛି ତିକ୍ତ ସ୍ମୃତି ପ୍ରାଣକୁ କନ୍ଦାଏ…