କବିତା : ବାପା
ଦୀପକ ନାୟକ
ସ୍ୱପ୍ନ ଆକାଶର ତାରା ମୁଁ ତାଙ୍କର
ସ୍ୱପ୍ନ ରାଇଜର ରାଜା ମୁଁ ତାଙ୍କର
ମୁଣ୍ଡ ଝାଳ ତୁଣ୍ଡରେ ମାରି
ଦେଇଛନ୍ତି ମତେ ଆହାର
ଦୁଖ ସବୁ ଛାତିରେ ଚାପି
ଦିଅନ୍ତି ମୋ ମୁହେଁ ହସ
ଦୁନିଆରେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ସେ
ସରଳ କୋମଳ ମନ ତାଙ୍କର
ମୋ ଚଲା ପଥେ ହାତ ଧରି ଚାଲିଛ
ଦୁଃଖୀ…