Universe Destruction Signs: କିଛି ନୂଆ ବିପଦର ସଂକେତ ଦେଉଛି କି ମହାକାଶ? ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତାରାର ହଠାତ୍ ମଳିନ ପଡିଗଲା ଚମକ୍, ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ଦେଖିଲେ କିଛି ରହସ୍ୟମୟ ଘଟଣା…

ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗଭୀରତାରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଛି ଯାହା ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ମିତ କରିଛି। ପୃଥିବୀଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୩୦୦୦ ଆଲୋକବର୍ଷ ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ J0705+0612 ନାମକ ଏକ ତାରା ଆଲୋକ ହଠାତ୍ ୪୦ ଗୁଣକ ହ୍ରାସ ପାଇଛି। ଏହି ତାରା ଆମ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ବହୁତ ସମାନ, କିନ୍ତୁ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୨୪ ଏବଂ ମେ ୨୦୨୫ ମଧ୍ୟରେ, ଏହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପ୍ରାୟ ଶୀର୍ଷରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା। ଚିଲିରେ ଜେମିନି ସାଉଥ୍ ଟେଲିସ୍କୋପ୍ ସହିତ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ, ଏହା ଜଣାପଡ଼ିଲା ଯେ ତାରା ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ବିଶାଳ ଏବଂ ରହସ୍ୟମୟ ମେଘ ଦେଖାଦେଇଛି। ଏହି ମେଘଗୁଡ଼ିକ ନଅ ମାସ ପାଇଁ ତାରା ଆଲୋକକୁ ଅବରୋଧ କରି ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାର ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା।

ଯେତେବେଳେ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ଏହି ମେଘଗୁଡ଼ିକୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ପରୀକ୍ଷା କଲେ, ସେମାନେ ଏପରି କିଛି ଆବିଷ୍କାର କଲେ ଯାହା ସେମାନେ କେବେ ଆଶା କରିନଥିଲେ। ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ଲୁହା ଏବଂ କ୍ୟାଲସିୟମ ଭଳି ଭାରୀ ଧାତୁର କଣିକା ମିଳିଲା, ଯାହା ଗ୍ୟାସୀୟ ଅବସ୍ଥାରେ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ବେଗରେ ଗତି କରୁଥିଲା। ଏହା ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ମହାକାଶରେ କୌଣସି ଗ୍ରହ କିମ୍ବା ଛୋଟ ତାରା ଚାରିପାଖରେ ଏପରି ଧାତୁ ପବନ ମାପ କରାଯାଇଛି। ଜେମିନି ଟେଲିସ୍କୋପର ବିଶେଷ ଉପକରଣ “ଘୋଷ୍ଟ୍” ପ୍ରକାଶ କରିଛି ଯେ ଏହା ସାଧାରଣ ଧୂଳି ନୁହେଁ, ବରଂ ବାଷ୍ପୀକୃତ ଧାତୁର ଏକ ଝଡ଼। ଏହି ଆବିଷ୍କାର ଆମକୁ କହୁଛି ଯେ ଗ୍ରହ ଗଠନର କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ, ମହାକାଶରେ ବିପର୍ଯ୍ୟୟଜନକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟି ଚାଲିଛି।

ଏବେ ବୈଜ୍ଞାନିକଙ୍କ ମନରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି ଏହି ବିଶାଳ ମେଘକୁ କ’ଣ ଧରି ରଖିଛି? ଗୁରୁତ୍ୱାକର୍ଷଣ ଅନୁସାରେ, ଏହି ମେଘର କେନ୍ଦ୍ରରେ ନିଶ୍ଚୟ ବହୁତ ଭାରୀ କିଛି ଅଛି, ଯାହା ଏହାକୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ବାଧା ଦେଉଛି। ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ଯେ ବୃହସ୍ପତିଠାରୁ ବହୁ ଗୁଣ ବଡ଼ ଏକ ବିଶାଳ ଗ୍ରହ କିମ୍ବା ଏକ “ବାଦାମୀ ବାମନ” ତାରା ଏହି ମେଘର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଲୁଚି ରହିପାରେ। କିଛି ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏହାକୁ ଏକ ଛୋଟ ତାରା ବୋଲି ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯାହା ଚାରିପାଖରେ ଏହି ଡିସ୍କ ଘୂରୁଛି। ମହାକାଶରେ ଏପରି ଘଟଣା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିରଳ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ, କାରଣ ଏକ ସ୍ଥିର କକ୍ଷପଥରେ ଏତେ ବଡ଼ ଏବଂ ବିଶାଳ ଗଠନର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନିଜ ଭିତରେ ଏକ ବଡ଼ ଚମତ୍କାର।

ପ୍ରଫେସର ନାଦିଆ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦଳ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଏହି ରହସ୍ୟମୟ ମେଘ ଏକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟକାରୀ ଧକ୍କାର ପରିଣାମ ହୋଇପାରେ। ଏପରି ମେଘ ସାଧାରଣତଃ ଯୁବ ତାରା ନିକଟରେ ମିଳିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହି ତାରା ଦୁଇ ବିଲିୟନ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ପୁରୁଣା। ଏହା ସମ୍ଭବ ଯେ ଏହି ସୌରମଣ୍ଡଳର ବାହ୍ୟ ସୀମାରେ ଦୁଇଟି ବିଶାଳ ଗ୍ରହ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଧକ୍କା ସବୁକିଛି ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିଲା। ସେହି ଧକ୍କାର ଉତ୍ତାପ ପଥରରେ ଥିବା ଲୁହା ଏବଂ କ୍ୟାଲସିୟମ୍ ତରଳି ଗ୍ୟାସରେ ପରିଣତ କରିଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ଭଗ୍ନାବଶେଷ ଏବେ ମହାକାଶରେ ମେଘ ଭାବରେ ଭାସମାନ ହେଉଛି। ଏହି ଘଟଣା ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ମହାକାଶ ସ୍ଥିର ନୁହେଁ, ଏବଂ ପୁରୁଣା ସୌରମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟ ଯେକୌଣସି ସମୟରେ ବିପର୍ଯ୍ୟୟଜନକ ଘଟଣା ଅନୁଭବ କରିପାରେ।