ଅନୁବାଦ

ମୂଳ ବାଂଲା : ମହାଦେବ ଶାହା ଏତେ ଦିନ ଧରି ଚନ୍ଦ୍ର ଥିଲା ମୋ ହୃଦୟ ଭିତରେ ସେ ଜହ୍ନକୁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି ଏଇ ଶତବ୍ଦୀର ଶେଷ ପୁର୍ଣ୍ଣିମାରେ ତୁମକୁ ଦେଲି ଏ ଚନ୍ଦ୍ର ତୁମ ପାଇଁ ଦେଲି ଅଶ୍ରୁଜଳ। ଏ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ଆମ କୁଟୀର ଶିଳ୍ପ ପରି ବୁଣାକାରର ହସ୍ତତନ୍ତ କଳ ଦିନେ ଏଇ ଜହ୍ନ ଥିଲା…

ମୂଳ ବଙ୍ଗଳା : ଜୀବନାନନ୍ଦ ଦାଶ ମୁଁ ପୁଣି ଆସିବି ଫେରି ଧାନ ସିଢି ଚଢ଼ି ବଢ଼ି ମୋର ଏଇ ପ୍ରିୟ ଦେଶ ବଂଗ ପ୍ରଦେଶରେ ହୁଏତ ବା ଶଙ୍ଖଚିଲ ରୂପ ନେଇ ଅବା ସେଇ ଭୋର ବେଳା ରାବି ଭାବି ଉଡୁଥ‌ିବା କୁଆ ହୋଇ ନବାନ୍ନ ଉତ୍ସବ ପାଇଁ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ। କୁହୁଡି ସହିତ ଭାସି…

ମୂଳ ବଙ୍ଗଳା : ଶକ୍ତି ଚଟ୍ଟୋପାଧ୍ୟାୟ ଭାବୁଛି, ବୁଲିପଡ଼ି ଫେରିଯିବାଟା ଭଲ ବିକଳ୍ପ ଏତେ କଳା ମୁଁ ମାଖିଛି ଏଇ ଦୁଇ ହାତରେ, ଏତେ କାଳ ଧରି କେବେ ହେଲେ ତୁମକୁ ନିଜର ବୋଲି ଭାବି ନାହିଁ ତୁମ ଭାବିବା ପରି। ଏବେ ରାତିରେ, ଗର୍ତ୍ତ ନିକଟରେ ଛିଡ଼ା ହେଲେ, ଜହ୍ନ ଡାକେ ଆସ, ଆସ, ଆସ…

ମୂଳ ବାଂଲା : ଶାମସୁର ରହମାନ ମେଘ ନଚାହିଁ ବି ପାଣି ମିଳିଯିବା ପରି ମୋ ହାତ ତୁମ ହାତପରେ ଏଇ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ପାଇଲି ତୁମର ସ୍ପର୍ଶ ମୋ ଭିତରେ କଣ ଯେ ହେଇଗଲା କିଏ ମତେ କହିବ ତାର ଅର୍ଥ ! ଆକାଶରେ ଗୋଲ ଜହ୍ନ ଖୁବ୍ ଚକମକ କରୁଥିଲା ନୂଆ ବାଦଶାହୀ ମୁଦ୍ରା ପରି ଅଥଚ ମୁଁ…

ମୂଳବାଂଲା : ଆଲ ମାହମୁଦ ରାସ୍ତା ଘାଟରେ ବୁଲି ବୁଲି ଖୋଜି ଖୋଜି ଚାଲେ ଲୋକେ ପଚାରନ୍ତି, ଦେଖ କଣ ଖୋଜୁଛି ଏଇ କବି ? ସୁନାର ଟଙ୍କା ହଠାତ ମିଳିବ ଏଇ କଥା ଭାବି ଭାବି ସେଇ ଆଶାରେ ହିଁ ଦେଖେ ବାରମ୍ବାର କେଉଁଠି ଆଲୁଅ, କେଉଁଠି ଅନ୍ଧକାର ମୁଦ୍ରାର ଟଙ୍କାର, ମତୁଆଲା ଏ ମନ ମୁଁ ତ…

ମୂଳ ବଙ୍ଗଳା: ରୁଦ୍ର ମୁହମ୍ମଦ ଶହିଦୁଲ୍ଲାହ ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ରକ୍ତାକ୍ତ ହୁଅ ତିକ୍ତତାରେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ି ହୁଅ ଚୁରମାର କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ହୁଅ ଅବସନ୍ନ ତା'ନହେଲେ ତୁମେ କେବେବି ବୁଝିବ ନାହିଁ ବେଦନା କବିର । ଜନନୀ ଜନ୍ମ ଦେବାକୁ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲାପରି ତୁମେ ଦାୟିତ୍ବ ନିଅ…

ମୂଳ ବଂଗଳା: ବିଷ୍ଣୁ ଦେ କାହିଁକି ଭାବୁଛ ବାବୁ ସ୍ବପ୍ନ ଖାଲି ପଳାୟନ? ସ୍ବପ୍ନକୁ କାହିଁକି ଏତେ ମିଛ ଭୟ? ସ୍ଵପ୍ନରେ ତ ଶରୀର ଶାନ୍ତି ପ୍ରାଣର ଆରାମ ମନ ହୁଏ ପୂର୍ଣ୍ଣ । ମାଗିନିଅ ଆହୁରି ଅନେକ ସ୍ବପ୍ନ ଘୋର ଅନ୍ଧକାରେ ଜାଗ୍ରତ ବା ନିବିଡ଼ ନିଦ୍ରାରେ ଜୀବନଟା ହେଉ ସଦା…

ମୂଳ ବଙ୍ଗଳା: ଶକ୍ତି ଚଟ୍ଟୋପାଧ୍ୟାୟ ବୁଢ଼ାବଳଙ୍ଗ ଜଳପ୍ରପାତ ଏଠି ନଦୀ ହୋଇ ବହି ଯାଉଛି ସାମନାରେ ଗଭୀର ଖାଲ ଆମେ ଅନ୍ୟ ଏକ ପାହାଡ ଚୂଡ଼ାରୁ ଦେଖୁଛୁ ବାଘର ମୁହଁ ପରି ଉଇଁ ଆସୁଥିବା ଜହ୍ନ ପବନର ହିଲ୍ଲୋଳରେ, ଥରି ଥରି କମ୍ପୁଛି ଝାଉଁ ଗଛର ଡାଳପତ୍ର ମାନ। ୟେ ଏକ ସହଜ ଦୃଶ୍ୟ…

ମୂଳ ବାଂଲା : ତସଲିମା ନାସରିନ ତୁମେ ଏଇ ସହରରେ ରହିବ କାମ ଅକାମରେ ଏଠାକୁ ସେଠାକୁ ଦୌଡ଼ିବ ଅବସର ପାଇଲେ କେଉଁଠି ଆଡ୍ଡା ମାରିବ ମଦ ପିଇବ, ତୁମୁଳ ହଇଚଇ କରିବ ରାତି ଶୋଇ ପଡ଼ିବ ତୁମେ ଶୋଇବନି । କେତେବେଳେ ଖାଲି ସମୟ ମିଳିଲେ ଏଘର ସେଘର ହେବ ଖାଇବା ଲାଗି, ଖେଳିବା ଲାଗି କିଏ…

ମୂଳ ବଙ୍ଗଳା : ସୁଭାଷ ମୁଖୋପାଧ୍ୟାୟ କି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ ତ କେବେ ହେଲେ କାନ୍ଦିଲନି ଥରେ। ଛୋଟ ଛୋଟ ପୁଡ଼ିଆ ବାନ୍ଧି ଏ ଘରର କୋଣ ଅନୁକୋଣରେ ଛାଡ଼ି ଯାଇଛ ଯେଉଁ ସବୁ ମନସ୍ତାପ। ମୁଁ ଜଳି ଯାଉଛି ତା' ଧାସରେ। ୟେ ଏକ ପ୍ରକାର ଭଲ କାନରେ ଠିକ୍ ଶୁଭୁନାହିଁ, କିଏ କଣ କହିଲା…