ସାହିତ୍ୟ

ଶକ୍ତିପ୍ରଦା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଦଗ୍ଧ ଉପବନ’ ସେଦିନଠାରୁ ଆଜି ଯାଏ ପୁରା ବ୍ୟସ୍ତ ଭିତରେ ଥିଲି । କାମର ଚାପାରେ ଭାବିଲି ମୋତେ ନେଇ କେତେ କଣ ଭାବୁଥିବେ , କାଳେ ମୁଁ ମିଛ କହୁନଥିବି ବୋଲି କିଏ ଜାଣିଲା । ଆଜି ଟିକେ ଫ୍ରି ହୋଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଏସବୁ ପଠେଇଲି । ଜାଣେ ଏସବୁ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରଂଥକୁ ଆଶ୍ରୟୀ ସ୍ବମତ ପ୍ରଚାର କରଇ ଏପରି ଦ୍ବିରୂପୀ ଲେଖକ ଗ୍ରଂଥପାଠୀଂକୁ ମଣେ ମୂର୍ଖ ପାଠକ ଯଦି ହୁଏ ହେୟ ସାହିତ୍ଯ ଲଭେନି ବିଜୟ ହୁଏ ଅଧିକ ଅବକ୍ଷୟ ମନରେ ଜାତ କରେ ଭୟ ଲେଖକ ପାଠକ ଉଭୟ…

ଲଳିତ ମୋହନ ମିଶ୍ରଙ୍କ ବିଶେଷ ସ୍ତମ୍ଭ ‘ଚେତନାର ଚୌହଦୀ’ ମୋହର ଅନ୍ୟ ନାମ ଅଜ୍ଞତା । ସଂସାରରେ ଅନେକ ଲୋକ ମୋହରେ ଅନ୍ଧପୁଟୁଳି ବାନ୍ଧିଦିଅନ୍ତି । ଯେପରି ବିଜୁଳିକୁ ଛୁଇଁବା ଦ୍ବାରା ଆଘାତ ଲାଗେ ବା ଦୂରକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦିଏ । ସେହିପରି ମୋହ ହେତୁ କ୍ରୋଧ ତାକୁ ହତ୍ୟା କରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ନିରାଶା…

ରାଜ କିଶୋର ନାୟକ  ମୋ ମନ ଆକାଶେ ବନ୍ଧ୍ୟା ତାରା ତୁମେ ଉଜୁଡା ନୀଡର ପକ୍ଷୀ ଫଟା ବଇଁଶୀର ବେସୁରା ରାଗିଣୀ ସାକ୍ଷୀ ମୋ ଦୁଇଟି ଆଖି ।। ଦଦରା ନାଆରେ ଦରୋଟି ନାଉରୀ ତୁମେ ମୋତେ କରିଦେଲ ଉନ୍ମାଦନା ଥିଲା ମନ ଶରୀରରେ ବିଜନତା ଭରିଦେଲ । କଳ କଳ ମନ ଝରଣା ଶୁଖାଇବାକୁ ସାଥି କଲ…

ସୁଜାତା ମିଶ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତର ଆର ପାଖେ ତୋଳିବା କି ଘର...! ଛାଇ ଆଲୁଅରେ ଘେରା ଦୂର ପାହାଡ଼ ଚୂଡ଼ାରେ.. ଭସା ମେଘର ଯାଯାବରୀ ଅଳସ ମାୟାରେ ସମ୍ମୋହିତ ଗୋଧୂଳିର କୋଳେ ଖେଳିବା ବୋହୁବୋହୁକା ଖେଳ..! ଅଝଟ ପଣର ଜହ୍ନ ଫୁଲେଇ ତାରାଙ୍କ ମେଳେ.. ରଚିବା ପାପ- ପୁଣ୍ୟର କଣ୍ଢେଇ…

ଶକ୍ତିପ୍ରଦା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଦଗ୍ଧ ଉପବନ’ ଏପଟେ ନିଜେ ଗଡପଡ଼ ହେବାପାଇଁ ବିଛଣାକୁ ଗଲା । ସେ ଥକି ପଡିଥିଲା ଜୀବନର ଜଉଘରେ । କେତେ କାହା କଥା ଭାବିବ ? କେଉଁଟା ଠିକ କେଉଁଟା ଭୁଲ । କିଏ ଭୁଲ କିଏ ଠିକ କାହାକୁ ବାଛିବ! କାହାକୁ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିବ ଯାହାକୁ ଜୀବନ ଦେଇ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ‘ଭାଷା ଭାଗବତ’ ବହିରେ ଲେଖା ସ୍ଥିର ଜ୍ଞାନ ନୁହେ ତ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅର୍ଜନ କରିଲେ ପୁନଶ୍ଚ ଲିଖନ ଭାଷାର ମାନ ହୁଏ କ୍ଷୁଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନକୁ କରିଲେ ଆବଦ୍ଧ ମେଧା ହୋଇଲେ ଅବରୁଦ୍ଧ ସେହି ମେଧାର ଉତ୍ପାଦନ ହୁଅଇ ଯାଚ୍ଛାତା ସମାନ ଯେ ସତେ…

ଜ୍ୟୋତି ନନ୍ଦଙ୍କ ନିୟମିତ ସ୍ତମ୍ଭ ‘ସ୍ୱଳ୍ପ ଗଳ୍ପ’ ଭାଗ : ୪୧ ସନ ଆଉ ତାରିଖ,ଏଇ ଦୁଇଟି ଇତିହାସର ମୌଳିକ ଅଙ୍ଗ। ସନ ଆଉ ତାରିଖ ଆମକୁ ଗୋଟିଏ ଘଟଣାର କଥା କହିଥାଏ, ଯେଉଁ ଘଟଣା ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାପକ ଭୌଗଳିକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ବହୁଳ ଭାବରେ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରିଥିବା ଭଳି ସାମର୍ଥ୍ୟ ରଖିଥାଏ ଏବଂ ତାହାର…

ଶକ୍ତିପ୍ରଦା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଦଗ୍ଧ ଉପବନ’ ଡୋର୍ ଖୋଲି ଦେଖେତ ଆସ୍ଥା , ସମ୍ଭବ ଦୁଆର ମୁହଁରେ । ଦଶ ବାର ଦିନର ଲମ୍ବା ପ୍ରତୀକ୍ଷାର ଅନ୍ତ ଘଟିଛି । ଖୁସିରେ ତା ପାଦ ତଳେ ଲାଗୁନି । ହେଲେ ସମ୍ଭବଏମିତି ଧୂଳି ମଳି ଠାଏ ଠାଏ କାଦୁଅ ଛିଟା !! କଣ କଥା କିଛି ବୁଝି ପାରୁନି…

ରଞ୍ଜିତା ରାଣୀ ହୋତା  ହଜେଇ ଦେଇଛି ସାଗର ଠିକଣା ମରୁର ତଟିନୀ ମୁହିଁ ଶୀର୍ଣ୍ଣ ମୋହର ତନୁକୁ ଯାଇଛି କେତେ ବାଲିଝଡ଼ ଛୁଇଁ। ପ୍ରଖର ତାପର ପରଶରେ କ୍ଷୀଣ, ମୋ ପ୍ରାଣ ପୀୟୂଷଧାର ପ୍ରୀତିପଖଳା ମୋ ହୃଦୟପଦ୍ମେ ତଥାପି ପିପାସା ଘୋର। ସେ ମଧୁ ତୃଷ୍ଣା ଯୁଗଯୁଗ ଧରି ଯୋଜିତ ତୁମରି ସାଥେ…