ସାହିତ୍ୟ

କନକ ମଞ୍ଜରୀ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ବେଳାଭୂମିର ଚିହ୍ନ’ - ଆପଣ ନୁହେଁ, କୁହ ସୁଜାତା... ଜିତା ବୋଲି ଡାକ... । - ଆପଣ ଏ ସବୁ କ’ଣ କହୁଛନ୍ତି ? ମୀନାକ୍ଷି ପୁଣି ଆରମ୍ଭ କଲା । ମୁଁ ଅନେକ ସମୟ ହେଲା ଆସିଛି । ବାହାରେ ଝରକା ଆଢ଼ୁଆଳରୁ ମୁଁ ସବୁ ଶୁଣିଛି । ଗୋଟିଏ ପଲକରେ…

ଡମ୍ବରୁଧର ବେହେରା ଚୈତାଳି..... ତୁମେ ଆସ ଫାଲଗୁନୀର ଅବିର ଭରା ପଣତ କାନିର ପଛେ ପଛେ ଝଡ଼ା ପତ୍ରର ଲଣ୍ଡା ମୁଣ୍ଡରେ ଠେଙ୍ଗା ପହାର କଲା ଭଳି କାଣ୍ଡ,ମୂଳ,ଶାଖା ପ୍ରଶାଖାରେ ଛପି ଛପି ମୃଦୁ ମଳୟର ହାୱାରେ ଝାଞ୍ଜି ଖରାର ମୁଲାୟମ ଦେହେ......! ବୈଶାଖୀ.... ତୁମେ ଆସ କାଳ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ କେତେ ମୁଁ ଲେଖିଛିଁ ଗଣିନି କାହିଁକି ଲେଖୁଛିଁ ଜାଣିନି ଲିପି ରୂପରେ ଅବସ୍ଥାନ କରେ ମୋ ଅନିତ୍ୟ ଜୀବନ ଏହା ମୋ ଜିଇଁବାର ଢଂଗ ଲେଖାରେ ଭାବନା ତରଂଗ ସର୍ବଦା ଉଠେ ପୁଣି ପଡ଼େ ଭାବ ସହିତ ଶବ୍ଦ ଯୋଡ଼େ ଯଶ ବା ଧନ ଲାଭ ପାଇଁ ଯେହେତୁ କିଛି…

ମୂଳ ବଙ୍ଗଳା : ବିଷ୍ଣୁ ଦେ  ମୁଁ ଜାଣିଛି ତୁମ ପାଖରୁ ମୋର ମୁକ୍ତି ନାହିଁ ତେବେ ବି ତୁମ ଦ୍ଵାରକୁ ବାରମ୍ବାର ଯିବା ଓ ଆସିବା ଆତ୍ମୀୟ ନୁହଁ ସମାଜର ମାନଦଣ୍ଡରେ, ଆଇନ କାନୁନରେ ସମ୍ପର୍କଟା ଆମ କେବେ ହେଲେ ହୋଇ ନାହିଁ ବନ୍ଧା। ତୁମ ପାଖରେ ମୋର ସ୍ଵର୍ଗ ତ ନାହିଁ। ମର୍ତ୍ତ୍ୟଜୀବି…

କନକ ମଞ୍ଜରୀ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ବେଳାଭୂମିର ଚିହ୍ନ’ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସେ କେବଳ ବଞ୍ଚି ରହିଲେ । ନିଜର ପରିଚୟ ନିଜେ ଲିଭାଇ ଦଲେ । ସମୟର କଷଟୀରେ ନିକଷିତ ହୋଇ ସେ ହଜାଇଦେଲେ ନିଜର ଅସଲ ଅସ୍ଥିତ୍ୱ । ପଦ୍ମିନୀ ଧରିନେଲା ସେ ଜଣେ ବାସ୍ତୁହରା ମଣିଷ ।…

introduction with god

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ କରିଲେ ବାକ୍ୟ ବିଶ୍ଳେଷଣ ମିଳଇ ଭାଷା ବ୍ୟାକରଣ କରିଲେ ଶବ୍ଦ ସଂକଳନ ସଂଭବ ହୁଏ ଅଭିଧାନ ହେଉ ବା ନ ହେଉ ଲିଖିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷର ଚିତ୍ତ ଅଭିଧାନ ଓ ବ୍ୟାକରଣ କରଇ ମନରେ ଧାରଣ ଶିଶୁଟି ଆପେ ଶିଖି ଭାଷା ବଢ଼ାଏ ନିଜର ଭରସା କରେ ତା…

ଦେବାଶିଷ ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ବ୍ୟାକରଣ ବିଭାଗ ଅଗ୍ନି- ଅନଳ, ନିଆଁ, ଦହନ, ବହ୍ନି, ହୁତାଶନ । ଅମୃତ- ସୁଧା, ପୀୟୁଷ, ଅମିୟ । ଅସୁର- ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ, ରାକ୍ଷସ । ଆକାଶ- ଅମ୍ବର, ଗଗନ, ନଭ, ବ୍ୟୋମ, ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ । ଆଖି- ନୟନ, ଲୋଚନ, ନେତ୍ର, ଚକ୍ଷୁ, ଦୃଷ୍ଟି । ଆନନ୍ଦ- ଆମୋଦ, ଆହ୍ଲାଦ,…

କନକ ମଞ୍ଜରୀ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ବେଳାଭୂମିର ଚିହ୍ନ’ ମାନସିକ ଭାରସାମ୍ୟ ହରାଇ, ତାଙ୍କ ଆଖିରୁ କେବଳ ଲୁହ ହିଁ ଝରୁଥିଲା । କେଜାଣି କେମିତି ସେ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ତାଙ୍କର ମନେନାହିଁ, କିଛିଦିନ ସରକାରୀ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଚିକିତ୍ସା ପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ତାଙ୍କ ସ୍ମୃତି…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ' ଉଚିତ ' ବୋଲି ଯା ସୂଚିତ ହୋଇ ଭାଷାରେ ବିରଚିତ ତହିଁର କେତେ ପ୍ରତିଶତ ହୁଏ କେଉଁଠି ପ୍ରଚଳିତ ? କେହି କି କରଂତି କଳନା ତାହା ବି ରହିଛି ଅଜଣା କରିଲେ ଔଚିତ୍ୟ ବିଧାନ ହୁଏନି ତା'ର ପ୍ରଚଳନ ଅନୁଚିତ କାମକୁ ସହି ଯେ ପାରେ ସମାଜରେ…