ସାହିତ୍ୟ

ଗୀତ : କବିଚନ୍ଦ୍ର କାଳୀଚରଣ ପଟ୍ଟନାୟକ ସଙ୍ଗୀତ : ଶ୍ରୀକୁମାର ଗାୟନ : ଅକ୍ଷୟ ମହାନ୍ତି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର : ମାଟିର ମଣିଷ, ୧୯୬୭ ପ୍ରଯୋଜନା: ଛାୟାବାଣୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ଉଡ଼ିଗଲେ ଗେଣ୍ଡାଳିଆ ଉଡ଼ିଗଲେ ଗେଣ୍ଡାଳିଆ ଝାଡ଼ିଦେଲେ ପର ଝାଡ଼ିଦେଲେ ପର ରଜାଝିଅ ବାହୁନୁଚି ଦେଖି ବୁଢ଼ାବର ଆହା ଦେଖି…

ଅଭିଜିତ ଦେବର୍ଷି  ତୁମେ ଅଳସ ନଦୀର କନ୍ୟା ସତେ ଶ୍ରାବଣର ସେହି ବନ୍ୟା ।। ତୁମେ ହୃଦୟର ସେହି ସ୍ବପ୍ନ ଆଦରେ, କରିଛି ଯାହାର ଯତ୍ନ ।। ତୁମେ ମାତା ,ଭଗିନୀର ଛାୟା ପୁଣି ପ୍ରେୟସୀ ସ୍ପର୍ଶର ମାୟା ।। ତୁମ ପାଖେ ଗଚ୍ଛିତ ଅସୀମ ପ୍ରେମ ଓ ସ୍ନେହ ରହି କେ ପାରିବ, ତୁମ୍ଭ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ ସଂସ୍କାର ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ ନିଷ୍ଠା ରହିଲେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚେଷ୍ଟା ଫଳତଃ ସମାଜେ ସ୍ବୀକୃତି ପାଇଛି ବହୁ ନୂଆ ରୀତି ସଂସ୍କାର ଆରଂଭର କାଳ ବସ୍ତୁତଃ ହେଲେଁ ହେଁ ଜଟିଳ କ୍ରମଶଃ ହୋଇଲେ ସରଳ ଲୋକଂକୁ ମିଳେ ଭଲ ଫଳ ଆମର ଲିପିରେ ସଂସ୍କାର…

କନକ ମଞ୍ଜରୀ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ବେଳାଭୂମିର ଚିହ୍ନ’ ଆଚ୍ଛା, ଛାଡ଼ ସେ କଥା, ତୁ କେତେବେଳୁ ଆସି ଏଠି କ’ଣ କରୁଥିଲୁ ? ଚପା ହସ ହସିଲା ପଦ୍ମିନୀ- କ’ଣ ଆଉ କରିବି ? ତତେ ଅପେକ୍ଷା କରି କରି, ତୋ ସାଙ୍ଗରେ ଟିକେ ଫାଜିଲାମି କରିବି ଭାବି ଏମିତି ଛଟାଗାଳି ଏଇ ପଥର…

ବିଜୟିନୀ ଜେନା ସଖା ମୋର, ମୋ ଦୁଃଖ ବାନ୍ଧବ ବୋଲାଇଲ କହି ପାରିବ କାହିଁକି ମତେ ବସ୍ତ୍ରହୀନା କରିବାର ସବୁ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କରି ପୁଣି ଅଜସ୍ର ବସ୍ତ୍ରରେ ପୋତିପକାଇଲ ? ସବୁ ଫନ୍ଦିଫିକରକୁ ଜାଣି ବି ଅଜଣା ହେଲ ଆଖିରେ ଆଖିଏ ଲୁହ ଛାତିରେ ଛାତିଏ କୋହ ଦେଇ... ଅପମାନର ବିଷ ପିଆଇ....…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ କାହାର ବାପା ଅଗ୍ରପୂଜ୍ୟ କାହାର ବାପା ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ କାହାର ବାପା ହୁଏ ତ୍ୟାଜ୍ୟ ଏମିତି ଚଳେ ଦେଶ, ରାଜ୍ୟ ବାପା ଓ ପୁଅ କେତେ ଭଳି ସଂସାରେ ରହୁଛଂତି ଚଳି ନିଜର କୁଟୁଂବ ସଂଭାଳି କିଏ କି ପାରିଲାଣି କଳି ? ଅଳପ ଜାଣି, କହି ବେଶି…

କନକ ମଞ୍ଜରୀ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ବେଳାଭୂମିର ଚିହ୍ନ’ - କେମିତି ? - ଯେମିତି ଆଖିସହ ଆଖି ମିଶାଇବାକୁ ହୁଏ । ତୋ ଭଳି ଫାଜିଲ୍ ହେବାକୁ ଚାହିଁଲେ ତ ଆଖି ମାରିବାକୁ ହୁଏ । ଆଖିରେ କଥା କହିବାକୁ ହୁଏ । ଏତେ ସବୁ ପରେ ଯଦି କିଛି ଗଡ଼ବଡ଼ ହେଲା, ତ ସେଇ ଆଖିକୁ ହିଁ କାନ୍ଦିବାକୁ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ

ପ୍ରସେନଜିତ୍ ସେଠୀ ରାମ ବାବୁ ବହୁତ୍ ଶିଶୁ ପ୍ରିୟ। ଶିଶୁଟିଏ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କ ମନରେ ଗୋଟେ ଅହେତୁକ ଆପଣାର ପଣ ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ। ଶିଶୁଟି ପୁଅ ହେଉ କି ଝିଅ; ଧନୀ ଘରର ହେଉ କି ଗରିବ ଘରର; କାଳିଆ ଭୁସୁଣ୍ଡା ଟାଏ ହେଉ କି ଧୋବ ଫରଫର; ଅତି ବାଳୁଙ୍ଗା ଟାଏ ହେଉ କି ପୁରା ଶାନ୍ତ ଶିଷ୍ଟ ଅବା ପୁରା…

କନକ ମଞ୍ଜରୀ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ବେଳାଭୂମିର ଚିହ୍ନ’ ତା’ର ଦି’ ହାତକୁ ମୁଠେଇ ଧରି ମୀନାକ୍ଷୀ ପଚାରିଲା-କିରେ, କଥା କ’ଣ ? ଏ ଆଖି ନଚା ଢ଼ଙ୍ଗ କେବେଠୁ ଶିଖିଲୁ । ପଦ୍ମିନୀର ଫାଜିଲାମି ଆଉ ପାଦେ ବଢ଼ିଗଲା- ସବୁକଥା କ’ଣ ଶିଖିବାକୁ ପଡ଼େ ? ହେଉ ହେଉ ହେଇଯାଏ ନା କେତେକଥା…