ସାହିତ୍ୟ

ପ୍ରସେନଜିତ ସେଠୀ                                                                  ହରିଆ ଜଣେ ଗରିବ ଦିନ ମଜୁରିଆ। ଚାଷ ଜମି ଖଣ୍ଡେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ ତାର। ମଜୁରି ଲାଗିଲେ ଖାଇବ, ନହେଲେ ଉପାସ୍। ଦିନକୁ ୨୦୦ ରୁ ୩୦୦ ଟଙ୍କା ମଜୁରି ପାଏ, ତାହା ବି ଝାଳବୁହା ପରିଶ୍ରମ କରି। ମଝିରେ…

ସନ୍ତୋଷ କୁମାର ରଣା ମେ ମାସର ଉଦୁଉଦିଆ ଖାରବେଳ । ଗ୍ରୀଷ୍ମ ରବି ସତେ କି ଅଗ୍ନିବର୍ଷା କରୁଥିଲେ । ଡମଣା ଛକ ଆଡୁ ମାଡି ଆସୁଥିବା ଖଣ୍ଡିଆଭୂତଠୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ପଟିଆ ହାଟର ବିକ୍ରେତା ସବୁ ଆଶ୍ରୟ ନେବା ପାଇଁ ଦୌଡୁଥିଲେ । ବଙ୍ଗୋପସାଗରରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଲଘୁଚାପ ଯୋଗୁଁ ଅସରାଏ…

ଭୁବନେଶ୍ୱର :ବିଶିଷ୍ଟ କବି ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ନାୟକ ତାଙ୍କ କବିତା ସଂକଳନ ‘ସେତେବେଳକୁ ନ ଥିବ’ ପାଇଁ ପାଇବେ ୪୧ ତମ ଶାରଳା ପୁରସ୍କାର । ପୁରସ୍କାର ବାବଦକୁ ତାଙ୍କୁ ୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଅର୍ଥ ରାଶି ସହ ମାନପତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରାଯିବ । ଏହି କବିତା ପୁସ୍ତକଟି ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ଫ୍ରେଣ୍ଡସ୍ ପବ୍ଲିକେଶନ ପକ୍ଷରୁ…

ମାୟାଧର ସାହୁ ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ କାନ୍ଦୁଛି,                                                ଜରାଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପଡ଼ିଛି। କବାଟ ଝରକା ଉଈ ଚରିଲାଣି, ଗେଟ୍ ର ତାଲା କଳଙ୍କି ହେଲାଣି। ସହରି ପିଲାଏ ଅନ୍ ଲାଇନ୍ ପାଠ ପଢୁଛି, ଗାଁ ପିଲାଏ ନ‌ଈନାଳେ ମାଛ ଧରୁଛି। ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ…

ଶୈଲେନ ରାଉତରାୟ                                                  ଲାରେ ଲାପା ଲାରେ ଲାପା ଡାକେ କୋଇଲି । କୋଇଲିର ଡାକ ଶୁଣି ବୁଲି ପଇଲି । ଦେଖିଲି ସେ ପିକ ନୁହେଁ ଅଟେ ମୟୂର । ମୟୂରର ଶୋଭା ଦେଖ କି ମନୋହର । ମୟୂର ପାଖରେ ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ବୁଲୁଚି ରଜା । ରଜା…

✍️ବିମଳା ଶଂକର ଦାଶ ଜୀବନ ଯଦି ମରୁଭୂମି !!! ଚାଲିବାକୁ ହେବ ସେଇ ଉତ୍ତପ୍ତ ବାଲିରେ , ଓଟର ପାଦରେ... ସିଝିବାକୁ ହେବ ସଞ୍ଚି ସପନର ନୀର ସିଝୁର ଦେହରେ ।। ଜୀବନ ଯଦି ମାୟା ମୋହ !!! ଛନ୍ଦି ହେବାକୁ ପଡିବ ଆଶାର ଜାଲରେ , ବୁଢିଆଣୀ ଦେହେ ... ଜଳି ଯୁଝି ଜିଇଁବା ମାୟା ମାଦକତାର…

ଜ୍ଞାନ ରଞ୍ଜନ କର ମୋ ପରିଚୟ ବୋଧେ ମୋର ହେବାକୁ ରାଜି ନାହିଁ, ସେଥିପାଇଁ ବୋଧେ ମୋ ହୃଦୟ ମାଗେ ତୁମ ପରିଚିତି, କାହାର ଝିଅ ହେଲି, କାହା ନାତୁଣୀ ହେଲି, ସବୁ ଭୁଲିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ମୋର, ଦରକାର ବାସ ଗୋଟେ ପରିଚୟ, ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ ହେବାର, ଆଜିର ସମାଜ କହେ ଏ ସବୁ ପୁରୁଣା…

ପ୍ରସେନଜିତ୍ ସେଠୀ                                                       ଧିକାର୍ ଧିକାର, ଶତ ବାର ଧିକାର ରେ ନପୁଂସକ ଗଣ, ରେ କାପୁରୁଷ ଗଣ!! ତୁମ ମଣିଷ ଜନ୍ମ କୁ ଧିକାର୍!! ଦେଖି ନାରୀଟିର ଅସହାୟତା, ଏକାକୀତ୍ଵତା ଜାଗି ଉଠେ ତୁମ ପିଶାଚ ମାନସିକତା, ପାଶବିକତା ତୁମ…

ସୁପ୍ରିୟା ପଣ୍ଡା ମୁଁ ଚିତ୍ରକର ମୁଁ ଚିତ୍ରକର ରଙ୍ଗ ତୁଳୀ ମୋ ସଂସାର ରୂପ ରେଖ ର ଗନ୍ତାଘର ଜୀବନ୍ତ ମୋ କଳା କୃତି କଳ୍ପନା ର ମୁଁ ସୌଦାଗର । ଅଙ୍କା ବଙ୍କା ରେଖା ଟାଣି ବାସ୍ତବତା ର ରେଣୁ ବୁଣି ସ୍ୱପ୍ନ ରାଜ୍ୟରେ ଜାଗା କିଣି ଆଧିପତ୍ୟର ଉପତ୍ୟକାରେ ରୂପ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ…

ସ୍ନେହା ଶତପଥି ରାତି ଟିଏ ପାଈଁ ହଜାରେ ସପନ ସକାଳେ ଯିବ ସେ ମଉଳି ଅଳୀକ ଜୀବନେ ବିକଶେ ଜଗତେ ନାଁ ତାର ଗଙ୍ଗ ଶିଉଳି। ଅଧା ଗଢ଼ା ହୋଇ ରହିଥିବ ତା'ର କେତେ ଯେ ସୁଖ ସପନ ହସେ ସାରା ରାତି ତା ସାଥେ ହସନ୍ତି ଆକାଶରେ ତାରା ଜହ୍ନ। ସେହିପରି ବନ୍ଧୁ ତେଜି ଅବସାଦ ହସି…