ସାହିତ୍ୟ

କବିତା କେଉଁଠି ଅଛି ସଂଘମିତ୍ରା ମିଶ୍ର ମୁଁ ଜାଣିଛି ଅକ୍ଷରର କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ କବିତା ନୁହେଁ ତା’ ଭିତରେ ଜୀବନୀଶକ୍ତି ହିଁ କବିତା ଧାଡ଼ିଗଣି ପୃଷ୍ଠା ଓଲଟାଇ କବିତା ଲେଖାଯାଏ ନାହିଁ କବିତାରେ ଝରିଯାଏ ସାରା ସଂସାର ପାଇଁକି ଅସୁମାରି ନିରୁତା ମମତା । କବିତା ଯଦି ଶିଖିଛି ନିଜକୁ…

ଦୁଇ ଭାଗ ସୁଷମା ମିଶ୍ର ମୁଁ ହୋଇଗଲି ଦୁଇ ଭାଗ ଗୋଟିଏ ଗଛର ଏପାଖ ସେପାଖ ପରି, ଯେଉଁଦିନୁ ମୋ ଦେହଗଛର ଦୁଇଟି ଡାଳରେ ବସି ଦୁଇଟି ଚଢେଇ ଦୁଇ ବିପରୀତ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ପରସ୍ପରକୁ ଡାକ ଦିଅନ୍ତି ଅସ୍ଥିର ହୋଇ । ହଁ, ମୋ ଭିତରେ ଥିବା ନାରୀଟି ଏବେ ଜଣେ ନୁହଁ ଦୁଇଟି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ।…

ରୂପକ ପ୍ରଦୀପ କୁମାର ପଣ୍ଡା ଶୁଖିଲା ଗଛମାନେ ମାଟି ଛାଡିବାକୁ ନାରାଜ, ମଥାରୁ ଉପୁଡି ଗଲାଣି କେଶ କୁଷ୍ଠୀ ଶରୀରରୁ ଛିଂଡି ଗଲାଣି ଆଂଗୁଠିଯାକ ଉତୁରି ଗଲାଣି ଛାଲ ମାଂସ ଦେହର, ପୋଲା ହାଡମାନ ଯାହା ଅବଲୀଳା କ୍ରମେ ତୀରେଇଛଂତି ଆକାଶମୁହାଁ କବିତାର ରୂପକ ହେବାକୁ। କାଠୁଆଗଛ ତଥାପି…

ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରଜ୍ଞା ପାରମିତା ରଥ ଗାଡ଼ି ଆଗକୁ ଚାଲିଲା ବେଳେ ବାହାରର ଗଛ ଲତା ରାସ୍ତା ସବୁ ପଛକୁ ଦୌଡ଼ିଲା ପରି ଲାଗେ, ଭିଡ଼ିକି ଧରି ରଖି ହୁଏନି, ଧରି ରଖି ହୁଏନି ବି ମନକୁ ଗାଡ଼ି ସହ ତାଳ ଦେଇ ଅତୀତର ଅରମା ଇଲାକା ଆଡେ଼ ଦୌଡ଼ିଲା ବେଳେ । ୱିଣ୍ଡୋ କାଚକୁ ଲାଗି ମୁଁ ବସିଥିଲି ପବନରେ…

ମଧ୍ୟାହ୍ନର ମେଘ ପ୍ରତାପ ବିଶ୍ୱାଳ ତାକୁ ଆଉ କିଛି ପଚାରନ୍ତୁ ନାହିଁ । ନୀରବତା ଏବେ ତାର ଅବଲମ୍ବନ । ମୌନତା ଶିଖି ନେଇଛି ସେ କେଉଁ ପାହାଡ଼ଠାରୁ । ନିଜେ ସେ ଭାଂଗି ଦେଇଛି ତା ବାଇଚଢେ଼ଇର ବସା । ସଂପର୍କ ଫେଣାର ଟୋପି ଟୋପି ସାଇତା ମହୁ ଆଜି ଶୂନ୍ୟ । ଜୀବନ ଲାଗୁଛି ଖାଁ-ଖାଁ । ଆଉ କାହାକୁ…

ସୂଚ୍ୟଗ୍ରେ ମେଦିନୀ ହୃଷୀକେଶ ମହାରଣା ରାତି ଆସି ୧୧ ଟା ହେଲାଣି, ଅନିରୁଦ୍ଧ ଏଯାଏଁ କାମରୁ ଫେରିନି । ଘରେ ଏକୁଟିଆ ରତନୀ କଣ କରୁଥିବ କେଜାଣି । ଅନିରୁଦ୍ଧ ନଫେରିବା ଯାଏ ତୁଣ୍ଡରେ ଦାନା ଦିଏ ନାହିଁ । ହାତୁଡି ପିଟିପିଟି ହାତରୁ ପରସ୍ତେ ଚମଡା ଉଠିଗଲାଣି । ସାଇକେଲ ହେଣ୍ଡେଲ ଧରିବାକୁ ବଳ…

ସାବଧାନ୍ ସଂଘମିତ୍ରା ରାଏଗୁରୁ ଅମୃତ କ'ଣ ବାରବାର ମିଳେ କାହାଣୀ ପେଡିରୁ ନାଗମଣି କ'ଣ ସତ ହୋଇ ଫେରେ ତଥାପି ମୁଁ ଖୋଜୁଛି ସେ ରାତି ଖୋଜୁଛି, ରାତିକୁ ୠତୁ କରି ମୋ ଅଗଣାରେ ଟାଂଗୁଥିବା ନୀଳ ମହୁମାଛି ତାରାରେ ତିଆରିବ ଘର ଜହ୍ନକୁ କରିବ ଝରକା ଦିନେ ଦେଇଥିଲା କଥା ଅଧା…

ପରକୀୟା ସଂଜିତ୍ କୁମାର ବଳ ଅଂଧାର ଝରାଇ ଆକାଶ ରାତିକୁ ଗାଢ଼ କରେ । ସେ ତା’ ନୂଆ ସଂସ୍କରଣର ଅନାବରଣ ପାଇଁ ଜିରୋ ପାୱାର ବଲ୍ବର ଆଲୁଅକୁ ଅତିଥି କରେ । ବଂଦ ଥାଇବି ମୁଁ ନିଜକୁ ଖୋଲାରଖେ ମୋର ଅନେକ ବ୍ୟାକୁଳତାର ବିନମ୍ର ଅନୁରୋଧରେ । ଗୋଟେ ଛାଇର ପାଦ ଶବ୍ଦକୁ…

ବାପାଙ୍କ ଚିଠି ରଶ୍ମିରଂଜନ ସାହୁ ଗପ ବୋଲି ସେମିତି କିଛି ନଥାଏ । ପ୍ରତିଟି ଗପ ପ୍ରତିଥର ଜନ୍ମ ନିଏ ସେ ନିଜେ ଗପ ହବ ବୋଲି ଜାଣିନଥିବା ସତ୍ୱେ । କଥାଟା ଏଇଭଳି ହୁଏ ଯେ ଗପଟେ ଜନ୍ମ ହୁଏ; ଆଗରୁ ନଥାଏ, ଯାହା ଥାଏ ତାହା ସେମିତି ସେ ସମୟରେ ଜନ୍ମ ହେଇଥିବା କଥା ଟେ ଯାହା ଗପ ହୁଏ ସମୟ କ୍ରମରେ…

ଅନ୍ତରିତ ଅତୀତ ଚିତ୍ତରଞ୍ଜନ ଚିରଞ୍ଜିତ “ସତରେ ମୁଁ କ’ଣ ତାଙ୍କ ସୁଠାମ ଦେହ ଉପରେ ପାଦ ଥୋଇବି? କାହିଁକି ତୁମେ ମୋତେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପକାଇ ଦେଲ କାହ୍ନା? ମୁଁ ତ ଗୋଟାପଣ ନିଜକୁ ତୁମ ନିକଟରେ ସମର୍ପି ଦେଇଛି । ଆଉ କି ପରୀକ୍ଷା ଦେବି? ହେଇ ଦେଖ, ପାଦ ଉଠାଇ ସାରିଛି । ଆଉ କିଛି କ୍ଷଣ । ଆଉ…