ସାହିତ୍ୟ

'ଅମାବାସ୍ୟାର ଚନ୍ଦ୍ର' ଉପନ୍ୟାସ ପାଇଁ ବର୍ଷବର୍ଷ ଧରି ଓଡ଼ିଆ ପାଠକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ରହିଆସିଛନ୍ତି ଓ ରହିବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲେଖକ ବାରିଷ୍ଟର ଗୋବିନ୍ଦ ଦାସ । 1929 ମସିହାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏଇ ବିରଳ କଥାକାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ 'ଭଗ୍ନାଂଶ', 'ଲାସୁ ' ଓ 'ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ' ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଆଉ ତିନୋଟି…

ମିସୀ ଓ ଈଡଲି ଛାଞ୍ଚ ପ୍ରମୀଳା ଶତପଥୀ ଗୋଟେ ଈଡଲି ଛାଞ୍ଚପାଇ ଯେ ରକ୍ତ ସମ୍ପର୍କରେ ଫାଟପଡିଯିବ ଏହାଥିଲା ମୋ କଳ୍ପନାର ବାହାରେ। ମିଷ୍ଟର ଆଦିତ୍ୟ, ପୁଅ ଆକାଶ ଓ ମୋତେ ଈଡଲି ମୋଟେ ଭଲଲାଗେନି।  କେହି ବାଧ୍ୟକରି ଈଡଲି ଖୁଆଇଲେ, ପାଟିକୁ ନେଲାମାତ୍ରେ ବାନ୍ତି ଉଠାଏ। କିନ୍ତୁ ମୋ ଛୋଟଝିଅ,…

ସ୍ୱାଗତିକା ସ୍ୱାଇଁଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ 'ନିକୁଲ' ଆର୍ଯ୍ୟକୁମାର ହର୍ଷବର୍ଦ୍ଧନ ସ୍ୱାଗତିକା ସ୍ୱାଇଁ ‘ଝିଅ ପାଇଁ କବିତା’ ଲେଖି ଯେତିକି ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଟିଛନ୍ତି; ଅସଂପର୍କ, ଏଇ ଦୁଃଖର ନାଁ ନାଇଁ ଆଦି ଗଳ୍ପ ସଂକଳନରେ ପ୍ରିୟ ଗାଳ୍ପିକାର ଆସନ ଅଳଂକୃତ କରିଛନ୍ତି । ‘ନିକୁଲ୍’ ଉପନ୍ୟାସଟିରେ ଶିଶୁ…

ବାରମ୍ବାର ପ୍ରେମରେ ନୀହାରିକା ମଲ୍ଲିକ ତୁମେ କୁହ ପ୍ରେମରେ ପଡିବା ସହଜ କ୍ଷଣଟିଏ ଲୋଡା, ଆଖିରେ ଆଖି ମିଶିବାକୁ ମନ ସହ ମନ ମିଶିବାକୁ ଆଉ ତାପରେ ବାସ୍ ହୋଇଯାଏ ପ୍ରେମ । ପରଖି ନିରେଖି ପ୍ରେମ କରିହୁଏନି , ଆଖିବୁଜି ବିଶ୍ଵାସର ସହ ପିଇଯାଅ ଆଉ ତା'ପରେ ଦେଖ ସବୁ ପ୍ରେମମୟ,…

ମଜା ଜ୍ଞାନ ହୋତା ଚାଳଘର ମଜା ଦୋତାଲାରେ ନାହିଁ ପଖାଳର ମଜା ତତଲାରେ ନାହିଁ ! ଗୁଣୁଗୁଣେଇବା ମଜା ଗାଇବାରେ ନାହିଁ ଚାଖିବାର ମଜା ଭାଇ ଖାଇବାରେ ନାହିଁ ! ଭାବିବାର ମଜା ଛୁଇଁବାରେ ନାହିଁ ଉଣ୍ଡିବାର ମଜା ଚାହିଁବାରେ ନାହିଁ ! ଚୁପ ରହିବାର ମଜା କହିବାରେ ନାହିଁ ଢୁଳେଇବା ମଜା…

କଳାଜାଇ ବିକ୍ରମ କେଶରୀ ପାଣି ସଫେଦ କାଗଜଟା ଭଲ ଲାଗେନି ବୋଲି ଢାଳିଦେଲି ମେଂଚାଏ ରଂଗ ଗୋଚର ଜମିକୁ ଦେଖି କଷ୍ଟ ହେଲା ବୋଲି ନିଜେ ଚଷିଲି, ପୋତିଦେଲି ବୀଜ ସପ୍ନରେ ଡେଣା ଲାଗିଲା ଉଜୁଡା ସୁନ୍ଥାରେ ତୋର ରଂଗ ଚହଟିଲା । ଜହ୍ନରେ କଳଂକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରେମରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମଧୁର । ତୋଫା…

ଯଦି କେବେ ନାରୀ ହୋଇଯିବି ରାଜେଂଦ୍ର କିଶୋର ପଂଡା ସୁନା ଖଡ଼ିକାରେ ଲହୁଣୀ ଲାଗିବ ମନରେ ଅୟୁତ ଡେଣା ସବୁ ଫୁଲ ସବୁ ଫେଣାରୁ ଠୁଳେଇ ଓଠୁ ହୃଦୁ ମହୁକଣା ମୟୂର ପୁଚ୍ଛର ବେହରଣ ନେବି ସରୁ ମୃଣାଳର କାଚ ଛୁଇଁ ଛୁଇଁ ସବୁ ଜୀଆଁଇ ଜୀଆଁଇ ହେଉଥିବି ନାଚନାଚ ଦୂରୁ ବହୁଦୂରୁ ଅଜଣା ଶିଖର…

ଦେହ ସୌଭାଗ୍ୟବନ୍ତ ମହାରଣା ଦେହର ବିଚିତ୍ର କାରୁକାର୍ଯ୍ୟରେ ଚିହ୍ନା ଅଚିହ୍ନା ନିଃଶ୍ୱାସମାନଙ୍କ ଖେଳ ଦେହ ଏକ ମନ୍ଦିରର ମୁଖଶାଳା ସ୍ଥାପତ୍ୟର ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀରେ ସ୍ଥପତିର ମାୟା ଭିତରେ ବାୟା ହୁଏ ମୋହ ଓ କୋହର ଅଜବ୍ ବେଳ । ହାଡରେ ହାଡରେ ଖଂଜି ଦେଇଥିବା ମାଂସର କୋଣାର୍କ ,ରକ୍ତର…

ଗୋଟେ ପଟୁଆର ବିପକ୍ଷରେ ପବିତ୍ର ମୋହନ କର ଯୁଦ୍ଧର ପ୍ରତିଟି ଗୁଳିରେ କେହି ଜଣେ ଛେଉଣ୍ଡ ହୁଏ ପୃଥିବୀରେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରୁ ଆକାଶ, ପାଦ ତଳୁ ମାଟି ଖସିଯାଏ କା'ର ବାପ, ତ କା'ର ପୁଅ ଯାଏ ଯୁଦ୍ଧର ପ୍ରତିଟି ଗୁଳିରେ ନାରୀଟିଏ ଜଖମ ହୁଏ ପୃଥିବୀରେ ତା ନିଶ୍ୱାସରେ ପୋଡ଼ିଯାଏ ବିଶ୍ୱାସ କ୍ଷୟ…

ଗେରସ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ସ୍ୱାଇଁ ଆଃ କି ଗୃହପାଳିତ! ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ ଅନୁମୋଦିତ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ଅନୁନାସିକ ସ୍ୱରଟିଏ। ସାରା ଫୁଲ ବଗିଚାର ମାଲିକ ସେ ପାଳଭୂତଟିଏ। ଖୋଳେ ନଈ ଗଢେ ପାହାଡ଼ ବାନ୍ଧେ ବଂଧ ତୋଳେ ଛନ୍ଦ କଣ ନଜାଣିଛିକି ଦିନ ରାତି ଆକାଶରୁ ମେଘ ପରି ଝରେ ନିରୀମାଖି…