ସାହିତ୍ୟ

ଶୁଭ୍ରାଂଶୁ ଶେଖର ମାହୁନ୍ତ ମାଆର ମମତା ଅତୁଳନୀୟ ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଥାଏ ଯେ ଭରା , ସ୍ନେହର ପଣତ ଢାଙ୍କିଥାଏ ସିଏ ସଦା ସେ ଜୀବନସାରା । ନିଃସ୍ବାର୍ଥ ସମ୍ପର୍କ ନିଃସର୍ତ୍ତ ବନ୍ଧନ ଥାଏ ତା' ସନ୍ତାନ ସହ, ଅଳି ଅର୍ଦ୍ଦଳି ସେ ପୂରଣ କରଇ ହୃଦୟରେ ଚାପି କୋହ । ଅନାବିଳ ସ୍ନେହ…

ସସ୍ମିତା ମହାନ୍ତି  ପୋଡ଼ା ରୁଟି କ'ଣ ସତରେ ସୁଆଦିଆ !! ପିଲାଦିନୁ ଏ ପ୍ରଶ୍ନ ମୋ ମନକୁ ଆଲୋଡିତ କରେ କାରଣ ମୋ ବୋଉ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ଭଲ ରୁଟି ଖାଇବାକୁ ଦେଇ ନିଜେ ଦାଗ ଲାଗିଥିବା ବା ପୋଡ଼ି ଯାଇଥିବା ରୁଟି ଖାଏ। କେବଳ ପୋଡ଼ା ରୁଟି ନୁହେଁ ପୋଡ଼ି ଯାଇଥିବା ପିଠା, ପାମ୍ପଡ, ଭଜା ସବୁ…

ସ୍ୱାଧୀନତାର ସ୍ୱାଦ ଓ ବିଭାଜନର ସ୍ମୃତି : ଗଳ୍ପ ୩୪  ମୂଳ ଉର୍ଦ୍ଦୁୁ : ଗୁଲଜାର  ବେଳବେଳେ ଜୀବନ ଘାଇଲା ବାଘଟିଏ ପରି ଡେଇଁ କୁଦି ଆଗକୁ ଧାଇଁ ଚାଲିଥାଏ । ଆଉ ପଛରେ ରହିଯାଇଥାଏ ପାଦଚିହ୍ନ । ଯଦି କେହି ସେଇ ପାଦଚିହ୍ନକୁ ଗୋଟିଏ ସରଳ ରେଖାରେ ଟାଣି ଯୋଡ଼ିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେଥିରୁ ଏକ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୧୦୮  ଗଠନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶବ୍ଦର ଯୋଗ ଓ ବିଯୋଗ ନିର୍ଭର ' ବି ' ଯୁକ୍ତ ହେବା ହେତୁ ' ଯୋଗ ' ସଂଭୂତ ହୁଅଇ ' ବିଯୋଗ ' ତଦ୍ରୂପ ' ସୁଯୋଗ, ଦୁର୍ଯୋଗ ଅଭିଯୋଗ ଓ ଉପଯୋଗ ' ' ତତ୍ତ୍ବ ' ରୁ ' ତ୍ବ ' ନେଲେ ଫେଡ଼ି ' ତତ୍‌ ' ଏକାକୀ…

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଚୋରାବାଲି’ ଭାଗ : ୯୧ ତୁମେ କିଛି ଭୂଲ୍ କରିନାହଁ । ଭୁଲିଯାଅ ନାହିଁ ସେଥିରେ ତୁମ ସହିତ ମୁଁ ବି ସମପରିମାଣରେ ଭାଗୀଦାର ଥିଲି । ବରଂ ମୋ’ର ପାଦ ଆଗ ଖସିଥିଲା । ଆମେ ମଣିଷ । ରକ୍ତ ମାଂସରେ ଗଢା ଆମ ଶରୀର । ଆବେଗ ଅଛି, ଭାବପ୍ରବଣତା ଅଛି…

ବଳରାମ ପୂଜାରୀ ଏଇ ତ ସବୁଜିଆ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଦତଳେ ପରସ୍ତ ପରସ୍ତ ପରିସ୍ଥିତି, ମଥାନ ଉପରେ ନୀଳଲେସା ସ୍ୱପ୍ନ, ଆମ ଧାରେ ହସରେ ଫିକ୍ କିନା ହସିଦିଏ ଝରଣା, ପାହାଡର ଛାତି କୁରୁଳେ , ଅଟକି ଯାଆନ୍ତି, ଗର୍ଭମୁକ୍ତ ମେଘମାନେ ସବୁ ଅଭାବିପଣ ଏଇଠି ଆଣ୍ଠେଇପଡେ , ସବୁ ଜଞାଳ, ସବୁ…

ଅଜୟ କୁମାର ମହାନ୍ତି  ପ୍ରେମର ରଙ୍ଗ କଣ ନିଆଁରେ ଚମକୁଥିଵା ସୁନା ଅଙ୍ଗାର ପରି ସାଧାରଣ ଆକାଶ ଅନନ୍ଯ ଶ୍ୟାମଳ ଅରୁଣିମା ଅସ୍ତରାଗର।। କେମିତି ତାର ଭାଷା କେଉଁ ଆଦିମ ନୀରବତା ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କ ଯାଦୁଟୋନା ଅନ୍ଧମାନଙ୍କ ଲେଖା ବ୍ରେଲି ଅପହଞ୍ଚ ଛୁଏଁ ଅନଲାଇନ୍। ପ୍ରେମର କି ଥାଏ…

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀଙ୍କ ନିୟମିତ ବିଭାଗ : ୧୦୭ 

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲତା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଧାରାବାହିକ ଉପନ୍ୟାସ ‘ଚୋରାବାଲି’ ଭାଗ : ୯୦  କ'ଣ ଧିକ୍କାର କରିବ! ସେ ଦିନର ଘଟଣା ପାଇଁ ସୁବିଧାବାଦୀ, ସ୍ୱାର୍ଥବାଦୀର ଆଖ୍ୟା ଦେବ । ଦେଉ ସେ ସହିଯିବ । ସେ ଜାଣେ, ଜାଣି ଜାଣି କିଛି କରିନାହିଁ । ସମୟ ଚକ୍ରରେ ଯାହା ଘଟିଗଲା, ତା’ ଥିଲା ଏକ ପ୍ରବାହ ।…

ମୂଳ ରଚନା : ଜୟ ଗୋସ୍ୱାମୀ ମରିବା ପୁର୍ବରୁ ତୁମେ ଆଉଥରେ ମୋର ରକ୍ତ ପିଅ। କୋକିଶିଆଳିର ସେଇ ପଞ୍ଝା ଦୁଇଟି ମୋ ଛାତି ଉପରେ ରଖି , ନାକଟାକୁ ମୋ ପଞ୍ଜରା ହାଡ଼ ମଝିରେ ପୁରାଇ ଦେଇ ରକ୍ତ ଟାଣିବାର ସେଇ ସଁ ସଁ ଚଁ ଚଁ ଶବ୍ଦ ଏତେ ବର୍ଷ ପରେ ବି ମୁଁ ଭୁଲି ପାରିନାହିଁ। କିନ୍ତୁ,…