ସାହିତ୍ୟ

କାହାଣୀ ସୂର୍ଯ୍ୟସ୍ନାତ ତ୍ରିପାଠୀ ଶେଷରେ, କାହାଣୀଟିଏ ହେବା ହିଁ ଥୟ ! ଏ ବସନ୍ତର ପୀଡା, ଏ କୋହର ବିନ୍ୟାସ, ଏ ଦିନ-ରାତି, ଏ ଋତୁ-ରଙ୍ଗ ଏ ସବୁ ଦିନେ ପାଲଟିବେ କରୁଣ କାହାଣୀ, ନିରର୍ଥକ କବିତାରେ ସମାଧିସ୍ଥ ହେବେ ନଈବଢି ପରେ, କେହି ଜଣେ ଲେଖିଦେବ ପଟୁର ମସୃଣ ଦେହେ ସବୁଜ…

ଏମିତି ହୁଏ ପ୍ରଥମ ଥର ଫିର୍ଦୋଷୀ ତବସୁମ୍‍ ଏମିତି କିଛି ହୁଏ ପ୍ରଥମ ଥର ତୁମେ ଦେଖି ମତେ ବୋଧେ ଆଉ କିଛି ଦେଖିବା ଭୁଲିଯାଇଥିଲ ଚକିତ ଥିଲ ତୁମେ ଅପଲକ ଅନାଇ ମଜ୍ଜି କହିଥିଲ,"ତୋ ସୁଢ଼ଳ ନୟନର ପ୍ରେମ ପିଆଲାରେ ମତୁଆଲା ମୋର ଏ ମନ।" ରୋମାଞ୍ଚରେ ଭରିଯାଇଥିଲା ମୋର ମନ ସବୁଜ ଦିଗନ୍ତ…

ସତରେ କ’ଣ ମୁଁ ଗପ ଲେଖିଛି? ନେତାଜୀ ଅଭିନନ୍ଦନ ପିଲାଦିନେ ଗପ ନଶୁଣିଲେ ଆଖିକୁ ନିଦ ଆସୁନଥିଲା । ପ୍ରତି ରାତିରେ ମତେ ନୂଆ ଗପ ଶୁଣାଇବାର ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଉଥିଲେ ବାବା ଓ ବିବୁ (ଦାଦା ବିବୁଧରଂଜନ) । ହରେକ ରକମର ଓ କିସମର ନୂଆ ନୂଆ ଗପ । ମୁଁ ଉତ୍କଣ୍ଠାର ସହ ରାତିକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହୁଥିଲି…

ବାସନ୍ତୀ ମାଝୀ ଓ ଅନ୍ଧାରରେ ଚାଲୁଥିବା ତାର କଥାନୀ କେଦାର ମିଶ୍ର ତାର ଗୋଟେ ଗପ ଖାତା ଅଛି । ସେ ଗପ ଲେଖେ, ତା ନିଜ ଭାଷାରେ । ତା ଭାଷା ବଣ ଡଙ୍ଗରର ସ୍ୱର ପରି । ସ୍ପଷ୍ଟ, ଗଭୀର ଓ କଳ୍ପନାପ୍ରବଣ । ସାରା ଦିନ ଖଟଣୀ ଖଟିଖଟି ସଞ୍ଜ ହେଲେ ସେ କାଗଜକଲମ ଧରି ଚୁପଚାପ୍ ବସିଯାଏ । ନିଜେ ନିଜେ…

କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧର ସମୟ ନିହାର ରଂଜନ ପରିଡା ଯେଉଁମାନେ ବୁଝନ୍ତିନି କାହିଁକି ଉଠେ ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ଦିନେ ସେମାନଙ୍କୁ ହିଁ ତ ଭାବିଥିଲି ବନ୍ଧୁ, ସଖା ଏବଂ ସହୋଦର ଏବେ କିନ୍ତୁ ମୁଖାର ଖୋଳପା ତଳୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦିଶୁଛି ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ମୁହଁ ମୋ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହେବାର ଅପେକ୍ଷାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା…

ମୁଁ ସୁମିତ୍ ପଣ୍ଡା ପ୍ରେମ ପାଇଁ ଦୁନିଆ ଅଣ୍ଡାଳିଲି ଦୁନିଆ ମିଳିଲା, ପ୍ରେମ ନୁହେଁ ! ସଉଦା ପାଇଁ ହାଟ କରି ବାହାରିଲି ଏବେ ନିଜେ ସଉଦା ମୁଁ ଜୀବନ ହାଟରେ ! ମୁଲାମୁଲି କରିବାକୁ କିଛି ଆସନ୍ତି, ନିଜ ହିସାବରେ ମତେ ମୁଖାଟେ ଦିଅନ୍ତି ପିନ୍ଧିବାକୁ ମୋ ଆଖିରେ ତାଙ୍କ ଦୁନିଆ…

ଅକୁହା କଥା ପ୍ରଜ୍ଞା ନିବେଦିତା ନାୟକ ଧୀରେ କୁହ; କାଳେ କିଏ ଶୁଣିନେବ ତୁମ ଛାତିତଳର ସ୍ପନ୍ଦନ ଆଉ ମୋ ନିଃଶ୍ଵାସର ସ୍ଵର । ମିଞ୍ଜିମିଞ୍ଜି ତାରାଭରା ଜହ୍ନରାତିରେ ଗୋଲାପ ପାଖୁଡାର ବର୍ଷା ପୁଣି ନିଦର ସଉଦା। ପ୍ରଶ୍ନଭରା ଆଖିରେ ପ୍ରଣୟର ପ୍ରତିଛବି ଲଜ୍ଜାର ଓଢ଼ଣା ଫାଙ୍କେ…

ନଷ୍ଟ ପ୍ରେମିକ ରିତାଞ୍ଜଳି ମହାରଣା ଯଦି ବ୍ୟାକୁଳ ତୁମେ ଉଡିବାକୁ ତେବେ ଅଣନିଶ୍ୱାସୀ ହେବା ଆଗରୁ ଉଡିଯାଅ, ଖୋଲିଦେଲି ପ୍ରେମ ପଞ୍ଜୁରି ଦ୍ୱାର ଯେଉଁଠି ପୋଷା ମନେଇବାର ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ ହାରିଯାଏ ବାରମ୍ବାର। ହୁଏତ ମୁଁ ଜିଇ ଯାଇପାରେ ନିଃସଙ୍ଗ ମୁଦ୍ରାରେ ପ୍ରତାରିତ…

ଅଜ୍ଞାତବାସ ଦିପୁନ୍ ପୁହାଣ ଥାଉ କିଛି, ନିଜଠୁ ବି ଗୋପନୀୟ ହୋଇ । କିଛି ଅସହାୟତା ଏପରି ଯେ ତାକୁ ନିଜଠି ଖୋଲିଦେବାକୁ ଡର ଆଉ ତୁମେ ତ ମୋ ନିଜ ଦେହ ନୁହେଁ ଦେହଠାରୁ ବହୁ ଦୂର । ବଡ଼ ବିଚିତ୍ର ଏ ଦେହ କାରସାଦି, ଏ ଦେହରେ ଇ ବୃହନ୍ନଳା, ଏ ଦେହରେ ଅର୍ଜୁନ , ଏ ଦେହ କେବେ…

ବାଲେଶ୍ଵର: ମନୋଜ ଦାସଙ୍କ ଭିତରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାର ଅନ୍ଵେଷଣ ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ଆସିଥିଲା। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହା ତାଙ୍କ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରତିଫଳିତ ହେଇଥିଲା। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି ଓ ସଂସ୍କାରର ଜଣେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ପ୍ରତିନିଧି। ତାଙ୍କ ଆଧ୍ୟାତ୍ମର ଅନ୍ଵେଷଣ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ନିର୍ମାଣରେ ମଧ୍ୟ…