କବିତା : ପ୍ରତୀକ୍ଷା
ନିବେଦିତା ରଥ
ମୁଁ ଏବେ ବୁଝି ଗଲିନି
ମୋ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଉତ୍ତପ୍ତ ମରୁଭୂମି ପରେ
କେବେ ବି ଫୁଲଟିଏ ଫୁଟିବନି ଆଉ,
ଏ ଧରିତ୍ରୀ କେବେ ବି ଭିଜି ଯିବନି
ମୋ ତତଲା ଲୁହରେ କି ରକ୍ତର ନଈରେ,
ଖାଲି ଯାହା ମୋ ପ୍ରଶ୍ନର ବର୍ଷାରେ
ମୁଁ ନିଜେ ହିଁ ଭିଜୁ ଥିବି ବାରମ୍ବାର ।
ରୂପାଝରା ନିଶୁନ ଏ…